Archive for the ‘Κείμενα θέσεων’ Category

Κανελλής Δημήτρης, Στόμη Παγώνα, Χήτας Λάμπρος (23-04-2012)

(Υποψήφιοι Βουλευτές & Συνεργαζόμενοι με την ΑΝΤΑΡΣΥΑ, Μέλη της ΑΡιστερής ΑΝασύνθεσης)*
1. Από πολιτική άποψη βρισκόμαστε σε μια οριακή στιγμή. Όλη η ενέργεια που απελευθερωνόταν από τις σημαντικότατες λαϊκές και εργατικές κινητοποιήσεις του προηγούμενου διαστήματος, μοιάζει να συμπιέζεται πλέον εκρηκτικά μέσα στη βουβή προετοιμασία της αστικής κοινοβουλευτικής εκλογικής διαδικασίας. Μοιάζει αυτή η πολιτική μουγκαμάρα της δημοκρατίας fast food που επιβάλλεται στη χώρα, σαν την προσωρινή σιωπή που κάνει η χύτρα ταχύτητος, όταν της έχουν αφαιρέσει την βαλβίδα εκτόνωσης.
Είναι σαφές πως η συνεχιζόμενη αθλιότητα των συνεχών εκβιαστικών διλημμάτων που θέτει στον ελληνικό λαό το ΔΝΤ, η ΕΕ και η ντόπια ολιγαρχία των τραπεζών του πολιτικού κατεστημένου και των media, φάνει σε ένα ποσοτικό όριο πέραν του οποίου, η ταχύτητα των πολιτικών εξελίξεων θα είναι ραγδαία και εκρηκτική.

Δύο ανοιχτά ενδεχόμενα υπάρχουν πέρα από αυτό το πολιτικό όριο που ζούμε σήμερα: (περισσότερα…)

Advertisements

ΔΙΚΤΥΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΕΡΙΕΚΤΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ

ΛΑΪΚΕΣ ΣΥΝΕΛΕΥΣΕΙΣ ΣΤΙΣ ΓΕΙΤΟΝΙΕΣ, ΤΑ ΧΩΡΙΑ ΚΑΙ ΣΤΟΥΣ ΤΟΠΟΥΣ ΔΟΥΛΕΙΑΣ ΚΑΙ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ, ΠΕΡΑ ΑΠΟ ΤΑ ΠΟΥΛΗΜΕΝΑ ΣΥΝΔΙΚΑΤΑ, ΜΕ ΣΤΟΧΟ ΤΗ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΕΝΟΣ ΛΑΪΚΟΥ ΜΕΤΩΠΟΥ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ (ΚΑΙ ΚΑΤΑ ΣΥΝΕΠΕΙΑ ΚΑΙ ΕΘΝΙΚΗΣ) ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗΣ

Η λαϊκή οργή προχτές απέναντι στον πιο ύπουλο εκβιασμό και τα ωμά ψέματα της κοινοβουλευτικής Χούντας που εκπροσωπεί την υπερεθνική ελίτ στη χώρα μας και τα συμφέροντα της ντόπιας οικονομικής ελίτ, ξεπέρασε τις συνήθεις μεθόδους διαμαρτυρίας των κομμάτων της Αριστεράς, τις πορείες-λιτανείες, οι οποίες και ένα εκατομμύριο κόσμο να μαζέψουν, οι σημερινές κοινοβουλευτικές Χούντες τις γράφουν στα παλιά τους τα παπούτσια. Αυτό που τρέμουν είναι η λαϊκή αντιβία στην βάρβαρη κρατική βία. Την εξεγερσιακή βία που ακριβώς συνέβη στις 12 Φλεβάρη και η «Αριστερά» ονόμασε «οργανωμένη κρατική προβοκάτσια»! Τόσο καιρό ακόμη και τα συστημικά φερέφωνα και φυσικά και η Αριστερά μιλούσε για κοινωνική έκρηξη που ερχόταν και για εξέγερση, αλλά όταν χθες ήλθε, όταν εκατοντάδες χιλιάδες λαού ξεχύθηκαν στους δρόμους της Αθήνας και ΑΠΡΟΚΛΗΤΑ δέχτηκαν την πιο βάρβαρη επίθεση των πραιτοριανών της Χούντας με χιλιάδες ρίψεις χημικών, δακρυγόνων, κρότου-λάμψης τι έγινε; Οι μεν πολλές χιλιάδες αγανακτισμένων πολιτών, κάποιοι από τους οποίους μπορεί να μην έχουν ποτέ ξανασυμμετάσχει σε διαδήλωση, οπισθοχώρησαν, ενώ (περισσότερα…)

Δημήτρης Ζαγορίτης*

4η Πανελλαδική Συνδιάσκεψη του ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΥ ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ συνήλθε σε συνθήκες που χαρακτηρίζονται από την δραματική ένταση της κρίσης που βιώνει η χώρα μας, αλλά και ολόκληρη σχεδόν η ευρωζώνη. Κρίση που τείνει να πάρει ευρύτερες ακόμη διαστάσεις με την εμπλοκή και άλλων ευρωπαϊκών χωρών, όπως η Ιταλία και η Γαλλία, αλλά και των ΗΠΑ.

Ταυτόχρονα, οι δύο βασικότεροι θεσμοί της ευρωπαϊκής οικοδόμησης, η Ενιαία Εσωτερική Αγορά και η Ευρωζώνη, αντιμετωπίζουν σοβαρή κρίση, γεγονός που υποχρεώνει, αλλά δίνει και τη δυνατότητα στις δυνάμεις της Αριστεράς, σε εθνικό και ευρωπαϊκό επίπεδο, να παρέμβουν ακόμα πιο αποφασιστικά με δράση και αγώνες (περισσότερα…)

ΠΡΟΛΕΓΟΜΕΝΑ

ΕΛΕΓΧΟΝΤΑΣ ΑΝΟΙΓΕΙ Η ΟΡΕΞΗ…

( Γιώργος Μητραλιάς )

Με δεδομένο ότι η κρίση του χρέους ήταν μέχρι πολύ πρόσφατα αποκλειστικό «προνόμιο» των χωρών του Τρίτου κόσμου, δεν πρέπει να εκπλήσσει το γεγονός ότι δεν υπάρχουν ούτε εμπειρίες, ούτε διδάγματα εμπειριών και ακόμα περισσότερο καμιά βιβλιογραφία σχετικά με την προετοιμασία, οργάνωση και διεξαγωγή λογιστικών ελέγχων του δημόσιου χρέους στις χώρες του παγκόσμιου Βορρά. Είναι κατά συνέπεια, για αυτόν ακριβώς το λόγο που δεν πρέπει να εκπλήσσει το γεγονός ότι ένα βιβλίο που φιλοδοξεί να αποτελέσει ένα «εγχειρίδιο για τους λογιστικούς ελέγχους» του χρέους απαριθμεί και συνάμα εμπνέεται από γεγονότα, καταστάσεις και κυρίως, από συγκεκριμένες εμπειρίες λογιστικών ελέγχων που διεξήχθησαν και διεξάγονται αποκλειστικά και μόνο σε αυτόν ακριβώς τον πολύπαθο Τρίτο κόσμο.
(περισσότερα…)

( από Μαγνητικό Πεδίο )

Η δημοσιογραφία στην ιδιωτική τηλεόραση

Δείγμα της διπροσωπίας των εκλεκτών δημοσιογράφων του MEGA. Όταν προπηλακίζεται η Πορτάλιου στον Άγιο Παντελεήμονα, αντί να καταδικάσουν όσα γενικότερα συμβαίνουν στην περιοχή καταναλώνονται στο να αποδείξουν ότι οι προπηλακίζοντας είναι «απλοί» κάτοικοι της περιοχής που τα έχουν πάρει στο κρανίο από την παρουσία των μεταναστών και την εγκληματικότητα που τους αποδίδουν. Απολύτως λοιπόν κατανοητή η αποδοκιμασία της Πορτάλιου, στο πρόσωπο της οποίας αναγνωρίζουν τους υποστηρικτές των μεταναστών. Όταν διαδηλωτές επιτίθενται στον βουλευτή Χατζηδάκη την ημέρα της μεγάλης απεργιακής πορείας του Δεκεμβρίου, ο τόνος αλλάζει. Τραμπούκοι, φασίστες, να τιμωρηθούν όσο δεν παίρνει αυτστηρότερα, πράξεις εκτός πολιτισμού κλπ. Ως δια μαγείας εξαφανίστηκαν τα ερωτήματα που ετέθησαν, δύο μήνες πριν στην Πορτάλιου. Γιατί πήγατε εκεί όπου πριν από λίγες μέρες είχε δεχθεί επίθεση ο Αλαβάνος; γιατί τους αποκαλείτε τραμπούκους; είναι απλοί κάτοικοι της περιοχής, αγανακτισμένοι με τους μετανάστες και όσους τους υπερασπίζονται. Συμπερασματικά: πολλές οι δικαιολογίες στην περίπτωση της Πορτάλιου, καμία για την περίπτωση Χατζηδάκη. Και μην πει κανείς ότι η περίπτωση του Χατζηδάκη είναι σοβαρότερη γιατί είναι εκπρόσωπος του λαού, γιατί στη δημοκρατία δεν χωρούν τέτοιες διακρίσεις.

( από contra info )

Η στρατηγική της χειραγώγησης και ο βαθύς ύπνος των χειραγωγημένων

Ο Αμερικανός γλωσσολόγος Νόαμ Τσόμσκυ συνέταξε μία λίστα με τις 10 στρατηγικές χειραγώγησης από τα ΜΜΕ.

( Ευχαριστούμε τον knowdame για την υπόδειξη και διόρθωση. Επίσης από τη συζήτηση στο Διαδύκτυο διαπιστώνεται ότι και ο τίτλος είναι παραλλαγμένος, ο αρχικός τίτλος του κειμένου που γράφτηκε το 2002 από τον Sylvain Timsit είναι Stratégies de manipulation. Les stratégies et les techniques des Maitres du Monde pour la manipulation de l’opinion publique et de la société… – Στρατηγικές χειραγώγησης. Οι στρατηγικές και οι τεχνικές των Κυρίαρχων του Κόσμου για τη χειραγώγηση της κοινής γνώμης και της κοινωνίας… )

1. Η ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ ΤΗΣ ΑΠΟΣΠΑΣΗΣ ΤΗΣ ΠΡΟΣΟΧΗΣ

Το θεμελιώδες στοιχείο του κοινωνικού ελέγχου είναι η στρατηγική της απόσπασης της προσοχής που έγκειται στην εκτροπή της προσοχής του κοινού από τα σημαντικά προβλήματα και τις αποφασισμένες από τις οικονομικές και πολιτικές ελίτ αλλαγές μέσω της τεχνικής του κατακλυσμού συνεχόμενων αντιπερισπασμών και ασήμαντων πληροφοριών. Η στρατηγική της απόσπασης της προσοχής είναι επίσης απαραίτητη για να μην επιτρέψει στο κοινό να ενδιαφερθεί για απαραίτητες γνώσεις στους τομείς της επιστήμης, της οικονομίας, της ψυχολογίας, της νευροβιολογίας και της κυβερνητικής. «Διατηρήστε την προσοχή του κοινού αποσπασμένη, μακριά από τα αληθινά κοινωνικά προβλήματα, αιχμάλωτη θεμάτων που δεν έχουν καμία σημασία. Διατηρήστε το κοινό απασχολημένο, τόσο πολύ ώστε να μην έχει καθόλου χρόνο για να σκεφτεί – πίσω στο αγρόκτημα, όπως τα υπόλοιπα ζώα» (απόσπασμα από το κείμενο: Αθόρυβα όπλα για ήρεμους πολέμους

(περισσότερα…)

`

ΑΠΟΦΑΣΗ ΚENTΡΙΚΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ  ΣΥΝ

27-28/11/2010

Στις 27 και 28 Νοεμβρίου συνεδρίασε η ΚΠΕ του ΣΥΝ με θέμα: Εκτίμηση των εκλογικών αποτελεσμάτων των Περιφερειακών και Δημοτικών εκλογών και κατευθύνσεις δράσης. Επιχειρήσαμε να αποτιμήσουμε όχι μόνο τα αποτελέσματα των εκλογών, αλλά μια ολόκληρη περίοδο από το Έκτακτο Συνέδριο ως τώρα και ταυτόχρονα να αναλύσουμε όσα πολύ σημαντικά συμβαίνουν παγκοσμίως, στην Ευρώπη και στην χώρα μας. Οι κατευθύνσεις δράσεις και οι πρακτικές αποφάσεις στις οποίες καταλήξαμε αφορούν στο σύνολο της δουλειάς μας στο πολιτικό και κοινωνικό πεδίο, την ενιαία δράση της Αριστεράς και τη λειτουργία του Κόμματος την αμέσως επόμενη περίοδο και έρχονται ως άξονες υλοποίησης των αποφάσεων του τελευταίου μας συνεδρίου.

Ι.                   ΑΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ

Μέσα από τις αποφάσεις του συνεδρίου, αλλά και με την συνεδρίαση της ΚΠΕ 17/7/2010, προσπαθήσαμε εγκαίρως να καθορίσουμε το πολιτικό σχέδιο και την τακτική του Κόμματος σχετικά με τις Περιφερειακές και Αυτοδιοικητικές εκλογές. Τονίζαμε τότε, πως οι αυτοδιοικητικές εκλογές μέσα στην συγκυρία θα πάρουν χαρακτηριστικά (περισσότερα…)

Η μεγάλη ιδεολογική και πολιτική ανεπάρκεια της αριστεράς σε όλες της τις εκδοχές, και η συνεχής πολυδιάσπασή της στο όνομα της προσπάθειας για την ανεύρεση «της σωστής γραμμής» έχουν συμπαρασύρει και την αριστερά στην γενική πολιτική ανυποληψία.
Ιδεολογική ανεπάρκεια γιατί ο τρόπος που έγινε αντιληπτός ο «Μαρξισμός» συνετρίβει στα βράχια του «υπαρκτού», Σοβιετικής, Κινεζικής ή άλλης εκδοχής, και αυτό επιβάλλει να ανασυγκροτηθεί εκ νέου, με «παλιά» και νέα υλικά, ένα σύνεκτικό ιδεολογικό σώμα που θα «παράγει» στην κοινωνία ιδεολογικά αυτονόητα. Και που ως αυτονόητα θα επιτρέπουν και θα διευκολύνουν τις περαιτέρω αναζητήσεις και δεν θα δημιουργούν συνθήκες για απόλυτες αλήθειες και «κόκκινα βιβλιαράκια» που κωδικοποιούν σε «δωδεκάλογους» την αλήθεια.
Πολιτική ανεπάρκεια γιατί, μετά την δεκαετία του 70, όσες προσπάθειες έγιναν για την συγκρότηση ενός μαζικού, ριζοσπαστικού πολιτικού αριστερού μορφώματος στις χώρες της Ευρώπης, το οποίο θα ανασυγκροτούσε και το πολιτικό πρόταγμα της αριστεράς, απορρίπτοντας ότι αποδείχτηκε λάθος ή περιττό από την (γιγαντιαία πράγματι) προσπάθεια για την υλοποίηση «μιας άλλης κοινωνίας» και ενσωματώνοντας ότι νέο και ριζοσπαστικό προέκυψε ή αποδείχτηκε αναγκαίο, απέτυχαν παταγωδώς. Ουσιαστικά αυτή η προσπάθεια χαρακτηρίστηκε από μια απίστευτα μεγάλη «υποκειμενικότητα» που είχε σαν αποτέλεσμα τον συνεχή τεμαχισμό και την διάσπαση σε πολλά πολιτικά μικρά μορφώματα τα οποία ούτε μπορούσαν ούτε μπορούν να «παίξουν» στο κεντρικό πολιτικό παιχνίδι των χωρών τους. Αυτή η αρνητική εικόνα της πολιτικής αριστεράς σε συνδυασμό με την γενικότερη πολιτική απαξίωση των αστικών πολιτικών κομμάτων, διαμόρφωσε μία εκρηκτική κατάσταση απαξίωσης και ανυποληψίας του πολιτικού λόγου εν γένει και των πολιτικών κομμάτων ειδικότερα.
Ο μόνος ενδεχόμενα τρόπος που μπορεί να σταματήσει την περαιτέρω πολιτική φθορά και να επαναφέρει την χαμένη πολιτική αξιοπιστία συνολικά του αριστερού χώρου είναι μια πρόταση-πρωτοβουλία για την πολιτική ενότητα της αριστεράς και την δράση της με ενιαίο τρόπο στις κοινωνικές ομάδες που απευθύνεται.

(περισσότερα…)