Archive for the ‘ΟΡΓΗ ΛΑΟΥ’ Category

Διαβάζω τις τελευταίες ημέρες τις απόψεις διάφορων συμμετεχόντων στις Συνελεύσεις των αγανακτισμένων για το τι ακριβώς συμβαίνει εκεί (εγώ παρακολουθώ τη Συνέλευση της πλατείας Συντάγματος).

Οι περισσότεροι μιλάνε για κάτι μεγαλειώδες που συμβαίνει εκεί, ή για κάτι έστω ελπιδοφόρο και υπάρχουν και κάποιοι (λιγότεροι) οι οποίοι περιορίζονται κυρίως στο ν’ ασκήσουν κριτική, εστιάζοντας σε κάποια γεγονότα (π.χ. την ύπαρξη ομάδας φασιστών μπροστά στη Βουλή, την ελλιπή πολιτικοποίηση της πλειοψηφίας του κόσμου που είναι εκεί, την έλλειψη στρατηγικής, οργανωτικά προβλήματα κλπ.).

Παρακολουθώντας (και) την χθεσινή Συνέλευση στο Σύνταγμα (η οποία ήταν άνευ προηγουμένου όσον αφορά τη συμμετοχή του κόσμου) και προσπαθώντας να αναφέρω επί τροχάδην όσα έγιναν εκεί, καταλήγω σ’ ένα συμπέρασμα:

Κατά τη γνώμη μου, πράγματι, η ύπαρξη και λειτουργία των Συνελεύσεων από μόνη της ως γεγονός, αλλά και όσα διαδραματίζονται εκεί, αποτελούν ένα εξαιρετικά σημαντικό γεγονός, ελπιδοφόρο και με μεγάλη δυναμική παρά τα όποια προβλήματα.
Χθες, η μεγαλύτερη έως τώρα Συνέλευση, άρχισε με ψηφοφορία για τον αποκλεισμό των ΜΜΕ από τη Συνέλευση και κάλυψη των τεκταινόμενων από την ίδια τη Συνέλευση – πρόταση η οποία εγκρίθηκε. Ανακοινώθηκε ότι γίνεται προσπάθεια για ραδιοφωνική κάλυψη (με κάποια επιφύλαξη για το αν άκουσα καλά, ακόμα είχε φοβερό θόρυβο) μέσω internet από την ιστοσελίδα της Συνέλευσης. (περισσότερα…)

Μετά από πέντε ημέρες διαδηλώσεων στην πλατεία Συντάγματος, πολλοί αναρωτιούνται τι ακριβώς συμβαίνει στο Σύνταγμα. Για τους περισσότερους, στο Σύνταγμα -και σε πολλές πλατείες σε όλη τη χώρα- βλέπουμε το τέλος της Μεταπολίτευσης. Ίσως. Κατά την ταπεινή μου γνώμη, στο Σύνταγμα αυτές τις ημέρες συμβαίνει κάτι πολύ πιο σημαντικό: το τέλος του εμφυλίου πολέμου.

Στην Ελλάδα –στη Μεταπολίτευση, γιατί πριν δεν ήταν δυνατόν- ποτέ δεν έγινε ένας γενναίος και ειλικρινής δημόσιος διάλογος για τον εμφύλιο πόλεμο. Τα χρόνια πέρασαν και καμιά γενιά Ελλήνων δεν αποφάσισε να συζητήσει για τον εμφύλιο. Δεν αποφάσισε να συζητήσει και κάθε πλευρά να αναγνωρίσει τα λάθη της. Γιατί έγιναν λάθη και από τις δυο πλευρές, για να φτάσουμε στον σπαραγμό του εμφυλίου, όπου αδελφός σκότωνε τον αδελφό.

Δεν κρίνω τις γενιές που προηγήθηκαν – δεν έχω ούτε το δικαίωμα, ούτε την απαραίτητη γνώση για να το κάνω. Σκέφτομαι πως, ίσως, τα βαθιά τραύματα του εμφυλίου –που υπάρχουν ακόμα και σήμερα σε χιλιάδες ελληνικές οικογένειες- να μην επέτρεπαν έναν ειλικρινή διάλογο και την αναγνώριση των σφαλμάτων που οδήγησαν στον εμφύλιο πόλεμο.

Αυτές τις ημέρες στο Σύνταγμα, βλέπω δεξιούς, αριστερούς, κεντρώους, κομουνιστές, αναρχικούς, αναποφάσιστους, ανένταχτους, απολιτίκ – τους βλέπω όλους. Όλοι τους συμφώνησαν –και κάποιες φορές χωρίς να χρειαστεί καν να το συζητήσουν- πως στο Σύνταγμα δεν θα υπάρχουν κομματικές σημαίες. Επίσης, αποφάσισαν πως οι συνδικαλιστές-εργατοπατέρες δεν έχουν θέση στο Σύνταγμα. (περισσότερα…)

Σιωπή ! οι Γάλλοι κοιμούνται! Ονειρεύονται το ΄68 – Silence! Les Français dorment! Ils rêvent de ’68

Σιωπή ! οι Γάλλοι κοιμούνται! Ονειρεύονται το ΄68 - Silence! Les Français dorment! Ils rêvent de '68

[/captione

1. ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΤΩΝ ΠΡΟΝΟΜΙΩΝ Της ΤΑΞΗΣ
ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ:
Αυστηρός έλεγχος στην παρουσία ή μη
των εκλεγμένων στις θέσεις τους.
Ειδικές ποινές για παράλειψη
καθήκοντος.
Κατάργηση των προνομίων στην
φορολογία, στα συντάξιμα έτη και τις
πολλαπλές συντάξεις. Ισοτιμία του
μισθού των εκλεγμένων αντιπροσώπων με
το μέσο μισθό των Ισπανών συν τα
απαραίτητα έξοδα για την άσκηση των
καθηκόντων τους.
Κατάργηση της ασυλίας των βουλευτών.
Κατάργηση παραγραφής σε αδικήματα
διαφθοράς..
Υποχρεωτική δημοσίευση της περιουσίας
όλων των κρατικών στελεχών.
Μείωση των κρατικών στελεχών που είναι
διορισμένοι.

2. ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΑΝΕΡΓΙΑ:
Μοιρασμα των θέσεων εργασίας με την
προώθηση μείωσης της εργάσιμης μέρας
και άλλων μέτρων ωστε να μειωθεί η
δομική ανεργία (να πέσει κάτω από το 5%)
Σύνταξη στα 65 και καμία αύξηση του
ορίου συνταξιοδότησης μέχρι να
εξαλειφθεί η ανεργία των νέων.
Ευνοϊκές ρυθμίσεις για εταιρείες με
λιγότερο από 10% προσωρινές συμβάσεις.
Στραθερή δουλειά: απαγόρευση ομαδικών
απολύσεων ή για αντικειμενικούς
λόγους σε μεγάλες επιχειρήσεις ενώ
υπάρχουν κέρδη, έλεγχος των
επιχειρήσεων για να μην καλύπτουν με
προσωρινά εργαζόμενους θέσεις που
είναι για μόνιμους.
Επαναφορά του επιδόματος ανεργίας 426
για όλους τους μακροχρόνια άνεργους. (περισσότερα…)

`

ροοίμιο: Δεν μπορούμε να κάνουμε καμμιά πρόβλεψη για τη συνέχεια της. Το ότι όμως συμβαίνει σε ένα μαζικό και αγωνιστικό χώρο της τοπικής αυτοδιοίκησης, ο  χρόνος, και το περιεχόμενο της ανακοίνωσης και της συνέντευξης στο κόκκινο του Προέδρου και Γραμματέα της ΠΑΣΚΕ-ΟΤΑ Μπαλασόπουλου, αφίνουν ανοικτά πολλά ενδεχόμενα .
 
Στη διάρκεια της συγκέντρωσης της ΠΟΕ-ΟΤΑ (ΕΔΩ και ΕΔΩ) στελέχη της ΠΑΣΚΕ έλεγαν ότι χθες το μεσημέρι πολυμελής αντιπροσωπεία της ΠΑΣΚΕ συναντήθηκε με τον γραμματέα του Εθνικού Συμβούλιου του ΠΑΣΟΚ Μιχάλη Καρχιμάκη και τον Κώστα Ασκούνη υπεύθυνο για την Αυτοδιοίκηση.
Η συνάντηση έγινε – λένε – σε τεταμένο κλίμα με τους συνδικαλιστές να απειλούν θεούς και δαίμονες.Όλα αυτά μετά τις τροπολογίες που αιφνιδιαστικά κατέθεσε το ΠΑΣΟΚ, που παραδίνουν τον τομέα της καθαριότητας στους ιδιώτες, που οδηγούν σε κατάργηση της μονιμότητας και σε αυθαιρεσίες σε βάρος των εργαζόμενων.
Οι τροπολογίες αυτές, μαζί με την αύξηση του ωρών εργασίας που ήδη υπήρχε στο νομοσχέδιο, έφεραν τους ΠΑΣΚίτες σε πολύ δύσκολη θέση. Όπως οι ίδιοι λένε δεν έχουν μούτρα να βγουν στον κόσμο.Οι συνδικαλιστές της ΠΑΣΚΕ δήλωσαν – λένε – στους Καρχιμάκη-Ασκούνη ότι αν δεν αποσυρθούν οι επίμαχες τροπολογίες, την Πέμπτη θα δώσουν συνέντευξη τύπου όπου θα δηλώσουν ότι αποχωρούν από το ΠΑΣΟΚ και την ΠΑΣΚΕ. Μάλιστα ορισμένοι ισχυρίζονται ότι είναι ήδη έτοιμο το κείμενο αποχώρησής τους.Υπενθυμίζουμε ότι η ΠΑΣΚΕ – ΟΤΑ έχει την απόλυτη πλειοψηφία στην Ομοσπονδία. Βεβαίως μια τέτοια εξέλιξη δεν θα παίξει κανέναν ρόλο στο ζητούμενο που είναι ένα ταξικό, ανεξάρτητο και από τα κάτω κίνημα.Είναι όμως μια εξέλιξη που έχει μια σημασία και θα την παρακολουθήσουμε.Από το Μπλογκ Βαθύ Κόκκινο

Χιλιάδες Ισπανοί διαδήλωσαν σήμερα στις πόλεις όλης της χώρας. Διαμαρτύρονται για τη διαφθορά των πολιτικών και την οικονομική κρίση, ενόψει των εκλογών στην τοπική αυτοδιοίκηση την ερχόμενη Κυριακή. Στην Πουέρτα δελ Σολ της Μαδρίτης, κάθε βράδυ συγκεντρώνονται εκατοντάδες άνθρωποι, σ’ ένα κίνημα ενάντια στην κρίση.

Πάνω από 1.000 νέοι, άνεργοι, δημόσιοι και ιδιωτικοί υπάλληλοι, κατέκλυσαν για άλλη μια φορά χθες το βράδυ την Πουέρτα δελ Σολ, στην καρδιά της Μαδρίτης, ανταποκρινόμενοι σε καλέσματα μέσω κοινωνικών δικτύων, ζητώντας πολιτικές και κοινωνικές μεταρρυθμίσεις. (περισσότερα…)

Της Μαρίνας Βήχου

Τρεις μέρες τώρα στην Αθήνα βιώνουμε την ΄»αθάνατη ελληνική λεβεντιά» των «αγωνιστών» της Χρυσής Αυγής, που κυνηγούν και προπηλακίζουν, χτυπώντας πισώπλατα πάντα – είναι η νέας μορφής ελληνική λεβεντιά- αλλοδαπούς συμπολίτες μας,με μοναδικό κριτήριο ότι το χρώμα του δέρματος τους δεν ταιριάζει με την άρια δική μας φυλή.

Ως νέοι Αλκιβιάδηδες, Μακριγιάννηδες και Κολοκοτρωναίοι αποφάσισαν να διαδώσουν με τα μαχαίρια, τους λοστούς και τα ρόπαλα τα ιδανικά του πολιτισμού μας και της αρχαιοελληνικής μας παράδοσης σε αυτούς τους» αδαείς ιθαγενείς». (περισσότερα…)

Β ΄ ΕΛΜΕ Πειραιά

(σχολεία Κορυδαλλού)

Σολωμού 2-4 Κορυδαλλός ΤΚ 181-22 Τηλ. : 210 – 4951295 Fax : 210 – 4942545 e-mail:belmepeiraia@yahoo.gr


Με μεγάλη έκπληξη πληροφορηθήκαμε την εξαγγελία πανεργατικής απεργίας στις 11 Μαΐου. Η έκπληξή μας οφείλεται στο ό,τι τη συγκεκριμένη ημέρα στα σχολεία της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης δεν θα βρίσκεται κανένας μαθητής και άρα η απεργία θα είναι «ως μη γενόμενη».

Αν και η ΓΣΕΕ δεν υποχρεούται να το γνωρίζει, η ΑΔΕΔΥ η οποία και πρότεινε την απεργία , όφειλε να γνωρίζει ό,τι τουλάχιστον το 20% των μελών της ανήκουν στην ΟΛΜΕ, τα μέλη της οποίας συνεισφέρουν οικονομικά στην ΑΔΕΔΥ και συμμετέχουν με μεγάλα ποσοστά στις απεργίες που η ΑΔΕΔΥ εξαγγέλλει αλλά και δίνουν δυναμικό παρόν στις συγκεντρώσεις και τις πορείες.
Ένας λόγος επιπλέον που προκαλεί έκπληξη είναι πως η επόμενη ημέρα (12-05-2011) είναι η πρώτη ημέρα των πανελλαδικών εξετάσεων. Και αυτό είναι κάτι που αν δεν το γνώριζαν στην ΑΔΕΔΥ, το γνώριζαν όμως τα μέλη του ΔΣ της ΟΛΜΕ.

Ίσως είναι αργά για να ξεκινήσει μια συζήτηση για απεργία μέσα στις εξετάσεις. Ως εκπαιδευτικοί γνωρίζουμε ό,τι χωρίς καμιά προετοιμασία δεν μπορείς να βάζεις απέναντί σου τους υποψήφιους και τις οικογένειές τους, αλλά σαν συνδικαλιστικό κίνημα δεν μπορούμε να παραβλέψουμε το γεγονός πως αυτή η ολιγωρία στην προετοιμασία δεν είναι τυχαία. Στους καιρούς του ΔΝΤ, της ανεργίας και τις εργασιακής ανασφάλειας, μπορούμε και πρέπει να μιλήσουμε στους μαθητές και στους γονείς τους. (περισσότερα…)

Πριν από 44 χρόνια, η χώρα πιάστηκε στον ύπνο με αποτέλεσμα να μείνει 7 χρόνια στο γύψο…αυτή τη φορά, μας απειλεί άλλου είδους τυραννία, αυτή του ΔΝΤ (Διεθνής Νεοφιλελεύθερη Τρομοκρατία). Αν επιβληθεί, φανταστείτε πόσα χρόνια “γύψος” μας περιμένει.

σύνοδος τη 11η του Μάρτη στην ευρωζώνη δεν κατέληξε σε ουσιαστικά αποτελέσματα. Τουλάχιστον ως προς τον φορέα που θα αναλάβει τη διαχείριση των υπό χρεωκοπία χωρών και των πτωχεύσεων που ξέρουν όλοι πια ότι έρχονται. Οι Γερμανοί αρνούνται πεισματικά να αναλάβουν το κόστος ενός πανευρωπαϊκού μηχανισμού διαχείρισης χρεοκοπιών, που γνωρίζουν ότι δεν πρόκειται να βελτιώσει τα πράγματα. Οι αγορές και οι ΗΠΑ πιέζουν ασφυκτικά να υπάρξει άμεσα, την επομένη αν είναι δυνατόν της 25ης Μαρτίου, διαχείρισης των χρεωκοπιών στην ευρωζώνη, αλλιώς γνωρίζουν ότι το «μίασμα» θα εξαπλωθεί γρήγορα στην παγκόσμια οικονομία, που δεν φαίνεται σε θέση να αναρρώσει από την παγκόσμια κρίση. Τι θα γίνει με την Ελλάδα; Τι θα γίνει με την Ιρλανδία και τις άλλες χώρες που βρίσκονται σε ανάλογη κατάσταση; Πώς είναι δυνατόν να συνεχιστεί η ίδια τακτική με τη σημερινή; Που θα βρεθούν τα κονδύλια για να παραταθεί κατάσταση χρεοκοπίας των χωρών αυτών, χωρίς όμως να κηρυχθεί πτώχευση; Που θα βρεθούν τα 1,6 τρις ευρώ, που υπολογίζεται ότι θα χρειαστεί η ΕΚΤ, ή έστω ο μηχανισμός ευρωπαϊκής στήριξης που θα αποφασιστεί για να στηρίξει τις υπό χρεοκοπία χώρες του Νότου;Κανείς δεν γνωρίζει.

`
Στο μόνο που κατόρθωσαν να συμφωνήσουν όλοι οι ηγέτες της ευρωζώνης είναι ότι χρειάζεται ένα πολύ αυστηρό και ανελαστικό πλαίσιο άσκησης πολιτικής. Αυτό το ονόμασαν «σύμφωνο ευρώ» και περιλαμβάνει αφενός τις προτάσεις της «οικονομικής διακυβέρνησης», όπως και το Γαλλογερμανικό «σύμφωνο ανταγωνιστικότητας». Σ’ αυτό το πνεύμα οι υπουργοί Οικονομικών της ΕΕ (Ecofin) συμφώνησαν στις 15 Μαρτίου σε ένα αυστηρότερο πλαίσιο για την οικονομική διακυβέρνηση, έστω κι αν ο πρόεδρος της ΕΚΤ Ζαν-Κλοντ Τρισέ εξέφρασε τη διαφωνία του, λέγοντας ότι δεν είναι αρκετά αυστηρό ώστε να περιορίσει τις ανησυχίες για το μέλλον του ευρώ.
`
Το πακέτο της οικονομικής διακυβέρνησης προβλέπει «ημι-αυτόματες» κυρώσεις για τα δημοσιονομικά απείθαρχα κράτη και περιλαμβάνει κανόνες για τα ελλείμματα και τα κρατικά χρέη, καθώς και για τις επικίνδυνες μακροοικονομικές ανισορροπίες όπως τα υψηλά ελλείμματα τρεχουσών συναλλαγών και τα υπερβολικά επίπεδα ιδιωτικού δανεισμού. Η τελική μορφή των κανόνων ενδέχεται να αλλάξει, καθώς το Ευρωκοινοβούλιο μέχρι την περασμένη εβδομάδα είχε ήδη κάνει πάνω από 2.000 τροποποιήσεις (περισσότερα…)
Από factorx στις 09/04/2011


Εσείς εισβάλλετε στο Μπαχρέιν, κι εμείς θα διώξουμε τον Καντάφι. Αυτή είναι εν ολίγοις η συμφωνία μεταξύ του Ομπάμα και της ηγεσίας της Σαουδικής Αραβίας.

Διπλωματικές πηγές στον ΟΗΕ, επιβεβαίωσαν πως η Ουάσιγκτον, μέσω της Hillary Clinton, έδωσε το πράσινο φως στους Σαουδάραβες να καταπνίξουν την δημοκρατική εξέγερση στο Μπαχρέιν, με αντάλλαγμα τη θετική ψήφο του Αραβικού Συνδέσμου στην επιβολή ζώνης απαγόρευσης πτήσεων στη Λιβύη.

Η αποκάλυψη έγινε από δυο διαφορετικούς διπλωμάτες, ένας εκ των οποίων δήλωσε πως «Αυτός είναι και ο λόγος που δεν στηρίξαμε την απόφαση 1973 του Συμβουλίου Ασφαλείας. Εμείς πιστεύουμε πως οι περιπτώσεις της Λιβύης, της Υεμένης, και του Μπαχρέιν είναι ολόιδιες…».

Η στήριξη του Αραβικού Συνδέσμου στην απόφαση του Σ.Α. είναι μύθος. Από τα 22 μέλη του, μόλις 11 ήταν παρόντα στη ψηφοφορία. Έξι   από αυτά είναι μέλη του Gulf Cooperation Council (GCC), που στηρίζεται από την Αμερική και στο οποίο η Σ. Αραβία έχει τον κυρίαρχο ρόλο.

Η Συρία και η Αλγερία ήταν αντίθετες, και έτσι οι Σαουδάραβες χρειάστηκε να πείσουν μόνο τρία άλλα μέλη του Συνδέσμου. Έτσι, ουσιαστικά, μόνο 9 από τα 22 μέλη (περισσότερα…)


Τελικά τι είναι αυτό που γίνεται στη Λιβύη; Μπορούμε να μιλάμε για μια γνήσια λαϊκή εξέγερση, όπως έγινε σε άλλες χώρες της περιοχής (Τυνησία, Αίγυπτος), έστω κι αν κι εκεί δεν κατόρθωσε να ξεπεράσει τα όρια της εκδίωξης των δικτατόρων που διοικούσαν για δεκαετίες και να θέσει το ζήτημα της εξουσίας στα χέρια των εξεγερμένων; Είναι δάκτυλος της… Αλ Κάιντα, όπως υποστηρίζει ο Καντάφι; Ή μήπως κάποια «συνωμοσία» για μια καθεστωτική αλλαγή; Οσο κι αν ακούγεται παράξενο, όλα τα παραπάνω εμπεριέχουν στοιχεία αλήθειας, χωρίς όμως καμία από τις παραπάνω ερμηνείες να μπορεί να την αποδώσει στο ακέραιο.

Το ξέσπασμα της εξέγερσης

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι οι διαδηλώσεις που ξεκίνησαν στα μέσα του περασμένου Φλεβάρη ήταν από τα κάτω, αποτελώντας συνέχεια του «αραβικού ντόμινο» που ξέσπασε μετά τις εξεγέρσεις σε Τυνησία και Αίγυπτο. Διαδηλωτές επιτίθονταν σε αστυνομικά τμήματα, πυρπολούσαν κυβερνητικά κτίρια, όχι μόνο στη Βεγγάζη αλλά και σε μια σειρά πόλεις, όπως η Ζιντάν στα νοτιοδυτικά, η Ντάρνα στις βόρειες ακτές, η Μισουράτα επίσης στα δυτικά κ.ά. ενώ οι όποιες προσπάθειες για συγκρότηση διαδηλώσεων στην πρωτεύουσα Τρίπολη αντιμετωπίστηκαν με ιδιαίτερη βιαιότητα από το στρατό και την αστυνομία και κατατροπώθηκαν εν τη γενέσει τους. Η «διεθνής κοινότητα» παρακολουθούσε απαθής την ανελέητη καταστολή των διαδηλωτών, περιμένοντας είτε την πτώση του Καντάφι και το πέρασμα της εξουσίας σε άλλα καθεστωτικά χέρια, όπως έγινε στην Τυνησία και την Αίγυπτο, είτε τη νίκη του.

Και στις δύο περιπτώσεις τα ιμπεριαλιστικά συμφέροντα δεν αναμενόταν να διαταραχθούν, αφού ο Καντάφι είχε γίνει δικός τους εδώ και χρόνια (από το 2003 είχαν αρθεί οι κυρώσεις από τον ΟΗΕ, αφού ο Καντάφι είχε αποκηρύξει την «τρομοκρατία»), ενώ το πέρασμα της εξουσίας στα χέρια του στρατού, που ίσως ήταν και η πιο ρεαλιστική λύση, δεν υπήρχε περίπτωση να εγκυμονεί κινδύνους. Η εξέγερση όμως κλιμακώθηκε και η Βεγγάζη (η δεύτερη μεγαλύτερη πόλη της χώρας) έπεσε στα χέρια των εξεγερμένων, οι οποίοι φαίνονταν αντίθετοι σε μια ξένη επέμβαση. Μάλιστα, κάποιοι από αυτούς, από τις πρώτες κιόλας μέρες είχαν αναρτήσει ένα τεράστιο πανό σε κτίριο της Βεγγάζης με τα λόγια: «Οχι ξένη επέμβαση – Ο λιβυκός λαός μπορεί να τα καταφέρει μόνος του».

Οι αποστάτες του Καντάφι

Ταυτόχρονα, σαν έτοιμα από καιρό, μια σειρά στελέχη του καθεστώτος αποκήρυξαν τον Καντάφι, με πρώτους μια ντουζίνα διπλωμάτες στο εξωτερικό, καθώς και δύο κυβερνητικά στελέχη: τον πρώην υπουργό Εσωτερικών και επικεφαλής των ειδικών δυνάμεων του Καντάφι, Αμπντέλ Φατάχ Γιουνές Αλ Αμπιντί και τον πρώην υπουργό Δικαιοσύνης Μουσταφά Αμπντούλ Τζαλίλ, ο οποίος από την πρώτη στιγμή τέθηκε επικεφαλής του «Προσωρινού Εθνικού Μεταβατικού Συμβουλίου». Πέρα όμως από αυτά τα δύο πρωτοκλασάτα στελέχη, μια σειρά άλλα ακολούθησαν πολύ σύντομα την ίδια πορεία. Οπως στο Τομπρούκ, όπου ο στρατιωτικός διοικητής των ενόπλων δυνάμεων της περιοχής υποστράτηγος Σουλεϊμάν Μαχμούντ απεκάλεσε «τύραννο» τον Καντάφι, δηλώνοντας ότι περνάει πλέον με το μέρος των διαδηλωτών, λίγες μόλις μέρες μετά την έναρξη των διαδηλώσεων.

Η Λιβύη διχοτομείται και η κατάσταση δείχνει να ξεφεύγει από κάθε έλεγχο. Μετά από αρκετές παλινωδίες, ένα μήνα μετά την έναρξη των διαδηλώσεων στη χώρα, ΗΠΑ και ΕΕ, με πρώτη και καλύτερη την Γαλλία (που ήταν η πρώτη που    πούλησε όπλα στον Καντάφι μετά την άρση του εμπάργκο από την ΕΕ), αποφασίζουν ν’ αναλάβουν δράση. Η Ρωσία, που απειλεί με βέτο, δεν πραγματοποιεί τις απειλές της και απέχει (μαζί με την Γερμανία) από την ψήφιση του γνωστού ψηφίσματος 1973 στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ, που άνοιξε το δρόμο για τις αεροπορικές επιθέσεις.
Και φτάνουμε στο σήμερα, που οι «εξεγερμένοι» φαίνονται ν’ απο-   κτούν εξουσία, στο πρόσωπο όμως κάποιων ανθρώπων που ουδεμία σχέση έχουν με τα λαϊκά στρώματα που διαδήλωναν στους δρόμους των λιβυκών πόλεων.

Γιάπηδες και τσιράκια

Παρά το γεγονός ότι όλοι οι αναλυτές και δημοσιογράφοι χαρακτηρίζουν τους εξεγερμένους σαν μια «άμορφη μάζα», χωρίς καμία ομοιομορφία, κανείς δεν αναρωτήθηκε πώς συγκροτήθηκε τόσο γρήγορα το «Προσωρινό Εθνικό Μεταβατικό Συμβούλιο» από 31 μέλη, διεκδικώντας την «ηγεσία» της εξέγερσης.

Το Συμβούλιο κάνει την πρώτη του συνεδρίαση στις 5 Μάρτη, περίπου δυο βδομάδες μετά το ξέσπασμα των διαδηλώσεων. Στην ιδρυτική του διακήρυξη (μπορεί κανείς να τη βρει εύκολα στο διαδίκτυο http://ntclibya.org/english/founding-statement-of-the-interim-transitional-national-council/) το Συμβούλιο ζητά επίσημα «διεθνή προστασία»:

«Επίσης, ζητούμε από τη διεθνή κοινότητα να εκπληρώσει την υποχρέωσή της να προστατεύσει το λιβυκό λαό από παραπέρα γενοκτονία και εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας, χωρίς οποιαδήποτε άμεση στρατιωτική ανάμιξη επί του λιβυκού εδάφους».

Το Συμβούλιο αναγνωρίζεται πέντε μέρες μετά από τη Γαλλία ως ο «μόνος νόμιμος εκπρόσωπος του λιβυκού λαού» και μετά από λίγο καιρό και από το Κατάρ (το οποίο αναλαμβάνει το ρόλο της «προώθησης» των πωλήσεων του λιβυκού πετρελαίου), ενώ τις τελευταίες μέρες το αναγνώρισε και η Ιταλία.

Οι υπόλοιποι ιμπεριαλιστές είναι επιφυλακτικοί απέναντί του, όμως στην διεθνή σύνοδο που έγινε στο Λονδίνο την προηγούμενη Τρίτη (29/3) αποφάσισαν όχι να το αναγνωρίσουν ως τον «μόνο νόμιμο εκπρόσωπο του λιβυκού λαού», όπως η Γαλλία, αλλά να το εντάξουν στην «πολιτική διαδικασία», όπως την αντιλαμβάνονται αυτοί. Ετσι, στις δηλώσεις που έκανε ο βρετανός υπουργός Εξωτερικών, Ουίλιαμ Χαγκ αναφέρεται: «Οι συμμετέχοντες αναγνώρισαν την ανάγκη για όλους τους Λίβυους, συμπεριλαμβανομένου του Προσωρινού Μεταβατικού Εθνικού Συμβουλίου, φυλετικών ηγετών και άλλων, να βρε-   θούν μαζί για να ξεκινήσει μια αποκλειστικά πολιτική διαδικασία, σύμφωνα με τα σχετικά ψηφίσματα του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ, μέσα από την οποία θα μπορέσουν να επιλέξουν το δικό τους μέλλον» (http://www.fco.gov.uk/en/news/latest-news/?view=News&id= 574646182).

Λίγες μέρες πριν (22/3), είχε συσταθεί και η πρώτη «κυβέρνηση» με «πρωθυπουργό» τον 59χρονο Μαχμούντ Τζιμπρίλ, πρώην καθηγητή στο πανεπιστήμιο του Πίτσμπουργκ, ο οποίος είχε διατελέσει επικεφαλής προγραμμάτων «διοίκησης και κυβερνητικής διαχείρισης» πολλών ηγετών αραβικών κρατών, όπως η Αίγυπτος, η Σαουδική Αραβία, η Λιβύη, τα ΗΑΕ, το Κουβέιτ, η Ιορδανία, το Μπαχρέιν, το Μαρόκο και η Τυνησία, και μη αραβικών, όπως η Τουρκία και η Βρετανία (σύμφωνα με το σύντομο βιογραφικό του που φιγουράρει στην ιστοσελίδα του «Προσωρινού Μεταβατικού Εθνικού Συμβουλίου», http://ntclibya.org/english/council-members/). Σύμφωνα με το περιοδικό Spiegel (σε εκτενές άρθρο με τίτλο «Χάος και αβεβαιότητα στην επαναστατική ηγεσία της Λιβύης», που δημοσιεύτηκε το περασμένο Σάββατο, 30/3), οι περισσότεροι από τους λιποτάκτες του παλιού καθεστώτος, που πήγαν με την «επανάσταση», «ήταν υπουργοί, πρεσβευτές, στρατιωτικοί διοικητές ή επιχειρηματίες, πολλοί από τους οποίους είχαν δεσμούς με έναν από τους γιούς του Καντάφι, τον Σαΐφ Αλ Ισλάμ. Ολοι είχαν καλές ζωές κάτω από το καθεστώς Καντάφι και τώρα θέλουν να σώσουν ό,τι έχει απομείνει».

Ενας απ’ αυτούς είναι ο 44χρονος πρώην υπουργός Οικονομικών και μετέπειτα πρεσβευτής της Λιβύης στην Ινδία, ο Αλί Αλ Εσαουΐ, που διορίστηκε υπουργός Εξωτερικών στη νέα «επαναστατική κυβέρνηση», ίσως λόγω των πολύ καλών επαφών του με την Παγκόσμια Οργάνωση Υγείας (όπως επισημαίνει το Spiegel). Ο Εσαουΐ είναι ένας από τους τρεις «ηγέτες» του μεταβατικού Συμβουλίου, το βιογραφικό των οποίων παρουσιάζεται στην ιστοσελίδα του. Από εκεί μαθαίνουμε ότι, εκτός από τις κυβερνητικές θέσεις που κατείχε, ήταν και Γενικός Διευ-θυντής του «προγράμματος επέκτασης ιδιοκτησίας» (ιδιωτικοποιήσεων δηλαδή) από το 2005. Ο δε «υπουργός» Οικονομικών της κυβέρνησης των αντικαθεστωτικών, Αλί Ταρκουνί, με ντοκτορά στα Οικονομικά από το πανεπιστήμιο του Μίτσιγκαν και παντρεμένος με μία δικηγόρο από το γραφείο του αμερικάνου υπουργού Δικαιοσύνης, ήταν λέκτορας στο Πανεπιστήμιο της Ουάσινγκτον, γι’ αυτό και «καταλαβαίνει τη δυτική νοοτροπία», όπως επεσήμανε ο εκπρόσωπος των αντικαθεστωτικών στο Ρόιτερς.

Μεταξύ αυτών που μυρίστηκαν «ψητό» και επέστρεψαν στη Λιβύη ήταν και ο Χαλίφα Χίφτερ, ο πάλαι ποτέ ανώτατος στρατιωτικός διοικητής των δυνάμεων του Καντάφι, όταν πολεμούσε στο Τσαντ στα τέλη της δεκαετίας του ’80. Ο Χίφτερ ήρθε σε σύγκρουση με τον Καντάφι και την κοπάνησε από τη Λιβύη στις αρχές της δεκαετίας του ’90, για τις ΗΠΑ, όπου έκτοτε ζούσε στα προάστια της Ουάσινγκτον. Ο Χίφτερ διορίστηκε στην ηγεσία του στρατού των «επαναστατών», υπό τις διαταγές όμως του Γιουνές (εδώ φαίνεται να υπήρξε και μια κόντρα μεταξύ τους, ως προς το ποιος θα έχει την εξουσία, όμως αυτό είναι το λιγότερο που πρέπει να μας απασχολήσει).

Αυτό που είναι σημαντικό και φαίνεται ξεκάθαρα από τα παραπάνω, είναι ότι το «Προσωρινό Μεταβατικό Εθνικό Συμβούλιο» και όλοι αυτοί που φέρονται σαν «ηγέτες των ανταρτών» δεν είναι παρά πουλημένα τομάρια που το μόνο που τα ενδιαφέρει είναι να γλύψουν το κοκαλάκι της εξουσίας υπό τη σκέπη κάποιων ισχυρών προστατών. Γι’ αυτό και δίνουν γην και ύδωρ στους σταυροφόρους της «αντιτρομοκρατίας», πράγμα που φαίνεται ανάγλυφα από τη δήλωση που εξέδωσαν την προηγούμενη βδομάδα (30/3) στη Βεγγάζη.

Στο επόμενο: Δήλωση υποταγής στους υπερπόντιους προστάτες. Ο ρόλος των μυστικών υπηρεσιών (CIA κ.ά.) και ο φόβος της Αλ Κάιντα.

Πηγή: Εφημερίδα «Κόντρα»

10 Απρ 2011

του Ftanei_pia

Μέτωπο Αλληλεγγύης Ανατροπής,

1η Πανελλαδική Συνάντηση

Ομιλίες Α΄Μέρος (ΚΛΙΚ Φωτό)

Εργαζόμενος στα ΜΜΕ Εκδόσεις,

Παρασκευή Παναγιώτου-Κερατέα,

Τζένη Ασπρογέρακα-Περιοδικό Μανδραγόρας,

Βένιος Αγγελόπουλος-Καθηγητής ΕΜΠ,

Σπύρος Παναγιώτου,

Χρήστος Καπάταης υποψ. Περιφ. Ελεύθερης Αττικής.

 

Ομιλίες Β΄ Μέρος  (ΚΛΙΚ Φωτό).

Aντώνης Νταβανέλος,  (ΔΕΑ)

Νίκος Σταθάκος,

Γιώργος Σαπουνάς, (ΑΠΟ)

Γιώργος Ματθαίος,

Ομιλίες Γ΄Μέρος (ΚΛΙΚ Φωτό) (περισσότερα…)

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ

ΔΗΜΟΣ ΛΑΥΡΕΩΤΙΚΗΣ (περισσότερα…)

Προς: Υπουργό των Εσωτερικών κ. Ραγκούση.

Κύριε Υπουργέ

Με μεγάλη λύπη και απογοήτευση διαβάσαμε τις απόψεις σας στις εφημερίδες σχετικά με την πρόθεσή σας να ξεκινήσετε τα έργα κατασκευής ΧΥΤΑ στην Κερατέα «πάση θυσία», παρά τις αντιδράσεις της τοπικής κοινωνίας.

Αυτό το «πάση θυσία» στη σημερινή Δημοκρατική; Ελλάδα ακούγεται στα αυτιά μας όπως τα αποφασίζουμε και διατάσουμε του δικτάτορα Γ. Παπαδόπουλου.

(περισσότερα…)

Ένα ταμπού έσπασε!Γυναίκες στην Βεγγάζη με όπλα όπως και οι άντρες.Η εξέγερση άλλαξε την θέση της γυναίκας στην Λιβύη η οποία ήταν σε πολύ χειρότερη θέση από αυτή της Αιγύπτου

Σε κορύφωση βρίσκεται το δράμα της Λιβύης με την διεθνή στρατιωτική εμπλοκή.Αμερικάνικα τόμαχοκς έχουν εκτοξευθεί ενώ Γαλλικά μαχητικά διέλυσαν τανκς του Καντάφι σκοτώνοντας στρατιώτες του.

Οι αντιρρήσεις και οι αντιδράσεις σε αυτήν εμπλοκή είναι και λογικές και θεμιτές.

Η εμπλοκή είναι υποκριτική.Την ίδια ώρα στο Μπαχρέιν έχει γίνει ξένη εισβολή για να καταπνιγεί η εξέγερση και οι χώρες που εισέβαλαν εκεί είναι οι ίδιες που στηρίζουν την διεθνή στρατιωτική εμβολή.(Σαουδική Αραβία και Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα)

Επίσης η εμπλοκή είναι ύπουλη.Ενδιαφέρονται να δείξουν στους Άραβες ότι είναι ανθρωπιστές για να ανεβάσουν το κύρος τους που είναι στα τάρταρα και επίσης ενδιαφέρονται για τον ορυκτό πλούτο της Λιβύης και τις πρώτες ύλες της. (περισσότερα…)

04 Μαρ 2011 by ftanei_pia

υτό που είπε χαλαρά ο Παπανδρέου ότι “θα μας πάρουν με τις πέτρες” σιγά-σιγά υλοποιείται: (περισσότερα…)

`

(Μετάφραση από Αλ Τζαζίρα, Χαρά Πασαντωνοπούλου )

Οι διαδηλωτές μιλάνε για σφαγή. Οι δυνάμεις ασφαλείας κάνουν χρήση πολεμικών αεροπλάνων, εκρηκτικών και χημικών και οι νεκροί έχουν φτάσει περίπου τους 300.

Οι ένοπλες δυνάμεις που είναι πιστές στον Μουαμάρ Καντάφι εξαπολύουν μια αιματηρή επιχείρηση για να τον κρατήσουν στην εξουσία, με τους κατοίκους να αναφέρουν πυροβολισμούς σε σημεία της πρωτεύουσας και άλλων πόλεων, ενώ άλλοι πολίτες και ο πρώην πρεσβευτής της χώρας στην Ινδία λένε ότι τα πολεμικά αεροπλάνα χρησιμοποιούνται για να ‘βομβαρδίσουν’ διαδηλωτές. (περισσότερα…)