Archive for the ‘Συνεντεύξεις’ Category

Μια επίκαιρη συνέντευξη του John Holloway στην εφημερίδα La Jornada (10/6/2012)

Ο μόνος τρόπος για να συλλάβει κάποιος μια “αντικαπιταλιστική επανάσταση” είναι με όρους δημιουργίας, επέκτασης, πολλαπλασιασμού “ρωγμών ή διαρρήξεων” στον ιστό της κυριαρχίας του καπιταλιστικού συστήματος. Αυτή είναι μία από τις κεντρικές προσεγγίσεις του βιβλίου του John Holloway Ρωγμές στον Καπιταλισμό.

«Καπιταλισμός και ανθρωπισμός είναι ασύμβατες έννοιες ως ασυμβίβαστες. Ο ανθρωπισμός είναι ένας αγώνας ενάντια στον καπιταλισμό», λέει ο καθηγητής κοινωνιολογίας και συγγραφέας πολλών βιβλίων, συμπεριλαμβανομένου του Πώς να αλλάξουμε τον κόσμο χωρίς να πάρουμε την εξουσία.

Ερωτηθείς σχετικά με τη “θεωρία της κοινωνικής αλλαγής”, δήλωσε σε μια συνέντευξη:

«Με ενδιαφέρει κυρίως η ριζική αλλαγή. Φαίνεται να είμαστε παγιδευμένοι μέσα στον καπιταλισμό, μια μορφή κοινωνικής οργάνωσης που οδηγεί στην καταστροφή της ανθρωπότητας. Είναι ακόμα εφικτό να σπάσει αυτό το μοτίβο της καταστροφής; Πώς; Ή, για να χρησιμοποιήσω ένα πιο παραδοσιακό λεξιλόγιο: πώς μπορούμε να συλλάβουμε μια κομμουνιστική επανάσταση; Είναι περισσότερο επιτακτική από ποτέ, αλλά θα πρέπει να ξανασκεφτούμε τόσο τον όρο “επανάσταση” όσο και τον όρο “κομμουνιστική”.»

Με το Ρωγμές στον Καπιταλισμό, ο Holloway έχει ως στόχο την «ενδυνάμωση της εξέγερσης», και υπενθυμίζει ότι στο Πώς να αλλάξουμε τον κόσμο χωρίς να πάρουμε την εξουσία, το παράδειγμα αναπτύχθηκε και αρθρώθηκε γύρω από το κίνημα των Ζαπατίστας και από πολλά άλλα σύγχρονα αντικαπιταλιστικά κινήματα.

«Η κατάληψη της κρατικής εξουσίας δεν είναι το κλειδί για να πραγματοποιηθεί μια επαναστατική αλλαγή της κοινωνίας. (περισσότερα…)

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΟΥ ΚΩΣΤΑ ΛΑΠΑΒΙΤΣΑ ΣΤΗΝ «ΑΥΓΗ» ΤΟΥ ΣΑΒΒΑΤΟΥ

1.Πιστεύεις ότι το πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ αποτελεί επαρκή λύση για την κρίση που αντιμετωπίζει η Ελλάδα;

Το πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ είναι προεκλογικό και άρα πρόκειται για ένα μίγμα ουσιαστικών προτάσεων εξόδου από την κρίση, γενικών προθέσεων περί αλλαγής της ελληνικής κοινωνίας και συγκεκριμένων αντιλήψεων για τα αίτια της κρίσης. Δεν θέλω να μπω σε συζήτηση των επιμέρους σημείων και θεωρώ αβάσιμη την κριτική της Νέας Δημοκρατίας ότι το πρόγραμμα δεν έχει κοστολογηθεί. Λες και το σύμφυρμα μεταβαλλόμενων θέσεων που απαρτίζουν το πρόγραμμα της Νέας Δημοκρατίας είναι πλήρως κοστολογημένο. Αυτό που θέλω να τονίσω είναι ότι το πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ, αν διαβαστεί στο πλαίσιο των δηλώσεων που επανειλημμένα έχουν γίνει από την ηγεσία του, έχει ένα ριζοσπαστικό πυρήνα που μπορεί να βάλει τη χώρα σε άλλη πορεία. Αρκεί βέβαια να γίνει πράξη.

2.Σε ποιές ακριβώς πλευρές του προγράμματος αναφέρεσαι;

Το πιό επείγον θέμα για την Ελλάδα σήμερα είναι να απαλλαγεί από τα δεσμά του Μνημονίου και να αναλάβει η ίδια την πρωτοβουλία αναδιάρθρωσης της οικονομίας και της κοινωνίας της. Παράλληλα θα πρέπει οπωσδήποτε να απαλλαγεί από το άχθος του χρέους. Χωρίς αυτά τα δύο βήματα δεν πρόκειται να ανασάνει η ελληνική οικονομία. Ο ΣΥΡΙΖΑ, λοιπόν, θα πρέπει να προβεί σε ακύρωση του Μνημονίου μέσα στη Βουλή. Θα πρέπει επίσης να προχωρήσει σε ουσιαστική αναδιάρθρωση του χρέους με διαγραφή του μεγαλύτερου μέρους του. Μόνο σε αυτή τη ριζοσπαστική βάση θα μπορέσει να πραγματοποιήσει τα άλλα φιλόδοξα μέτρα που επιδιώκει, όπως την τόνωση της απασχόλησης, την αναδιανομή του εισοδήματος μέσω της φορολογικής αλλαγής, την ενίσχυση των μισθών και των συντάξεων, και ούτω καθεξής. Είναι απολύτως απαραίτητο να μην κάνει πίσω ο ΣΥΡΙΖΑ στα θέματα του Μνημονίου και του χρέους. Εδώ χρειάζεται η ενεργός στήριξη, έστω και από κριτική σκοπιά, της υπόλοιπης αριστεράς. Όσοι μένουν απέξω, κουνάνε το δάκτυλο και παριστάνουν την Κασσάνδρα, κάνουν μεγάλο λάθος. Διότι αν αναδιπλωθεί ο ΣΥΡΙΖΑ και δεν τηρήσει τις υποσχέσεις του, θα έχουμε πολιτική κατάρρευση της αριστεράς σε περιβάλλον γενικευμένης απογοήτευσης και απόγνωσης. Ο τελικός κερδισμένος θα είναι η Χρυσή Αυγή.

3.Τι είδους αντιδράσεις περιμένεις αν προχωρήσει ο ΣΥΡΙΖΑ σε ακύρωση του Μνημονίου και αναδιάρθρωση του χρέους; (περισσότερα…)

Μέρος Α

.

Μέρος Β

Μέρος Γ 

.

Γ. Αυγερόπουλος: «Περισσότεροι οι ναυαγοί, παρά οι ναυτικοί » 

Τα ντοκιμαντέρ του Εξάντα, ψυχή του οποίου είναι ο Γιώργος Αυγερόπουλος (δημιουργός ντοκιμαντέρ και δημοσιογράφος), από την Αργεντινή και τη Γουατεμάλα, μέχρι την Ιρλανδία και την Ισλανδία, έφεραν στις οθόνες μας όψεις της αντίστασης, έδειξαν το κόστος της «ανάπτυξης» και τους υπαίτιους της κρίσης και ότι τα Μνημόνια δεν αποτελούν μονόδρομο. Στη συνέντευξη που μας παραχώρησε καταθέτει την εμπειρία του για τον άγριο καπιταλισμό της εποχής μας.

Συνέντευξη στον Λεωνίδα Βατικιώτη

Ο τίτλος του ντοκιμαντέρ για την Γουατεμάλα, Υπέροχη μακροοικονομία, ξεχείλιζε ειρωνεία. Ποια αντίθεση θέλατε να υπογραμμίσετε επιλέγοντας αυτό τον τίτλο;

– Νομίζω πως ο όρος «ανάπτυξη» θα πρέπει να επανεξεταστεί από τη διεθνή κοινότητα. Ζούμε στη μαγική εποχή όπου τα νούμερα δεν έχουν καμία σχέση με την πραγματική ζωή. Δεν είναι δυνατόν να μιλάς για «ανάπτυξη» και ο πληθυσμός να λιμοκτονεί ή να ζει σε άθλιες συνθήκες. Στην περίπτωση της Γουατεμάλας, η κυβέρνηση δηλώνει περήφανη για μια ανάπτυξη που φτάνει το 4% και την ίδια στιγμή το 50% των παιδιών κάτω των 5 ετών υποσιτίζονται. Να τη βράσω λοιπόν τέτοια «ανάπτυξη»! Νομίζω πως μια ανάπτυξη που δεν καταμετρά κοινωνικούς παράγοντες και περιβαλλοντικούς παράγοντες μεταξύ άλλων, είναι ψεύτικα νούμερα σε ένα χαρτί χωρίς καμιά αξία απολύτως. (περισσότερα…)

Στο βίντεο  ο  Κ. Λαπαβίτσας  διατυπώνει τις απόψεις του για το εξωτερικό χρέος της Ελλάδας κάνοντας παράλληλα αναφορά στην διεθνή οικονομική πολιτική.*

«Οι κοινωνίες βρίσκουν τρόπους να λύνουν τα προβλήματά  τους»

Συνέντευξη του Κ. Λαπαβίτσα στον δημοσιογράφο Γ. Κεσσόπουλο, για λογαριασμό του site http://www.thinkfree.gr:  (περισσότερα…)

Συνέντευξη του καθηγητή ΚΩΣΤΑ ΛΑΠΑΒΙΤΣΑ* 

Ποιος φταίει για την κατάρρευση της ελληνικής οικονομίας; Φταίμε εμείς;

Οι απόψεις ότι «φταίμε εμείς και η συμπεριφορά μας», «φταίει η νοοτροπία μας και η ελαττωματική ηθική μας» είναι ιδεολογήματα που δεν πρέπει να ακούγονται. Βεβαίως, οι Έλληνες έχουν ελαττώματα και προτερήματα, όπως έχουν όλοι οι άλλοι λαοί. Δεν πηγάζει το πρόβλημα της Ελλάδας απ’ αυτό όμως και συχνά είναι εκ του πονηρού να λέγεται ότι φταίμε εμείς γι’ αυτό που μας συμβαίνει. Όπως, επίσης, δεν πρέπει να λέγεται εύκολα ότι φταίνε οι ξένοι, οι άλλοι που μάς φέραν εδώ που μας φέρανε. Βεβαίως κι αυτοί έχουν μέρος της ευθύνης, αλλά δεν είναι οι ξένοι που μας έφεραν εδώ που είμαστε. Το πρόβλημα έχει να κάνει με τις δομές της ελληνικής οικονομίας και κυρίως με το διεθνές πλαίσιο στο οποίο διάλεξε να ανήκει.

Θα μπορούσαμε να το αποφύγουμε;

Αν δεν είχαμε μπει στην νομισματική ένωση, σίγουρα δεν θα είχαμε την κρίση (περισσότερα…)