Posts Tagged ‘Αλέκος Αλαβάνος’

Πηγή: Μέτωπο Αλληλεγγύης και Ανατροπής

«Το Μέτωπο δεν είναι ένα σχήμα που ετοιμάζεται για εκλογές. Δεν είναι ένα σχήμα για κάποιο πρόσωπο για να βρει στέγη, όπως μπορεί να πει κανείς για τη Δημοκρατική Συμμαχία της κ. Μπακογιάννη και τη Δημοκρατική Αριστερά του κ. Κουβέλη»

«Η αριστερά είναι αναξιόπιστη και αποδομημένη. Tο Μέτωπο προσπαθεί να επανακτήσει την επαφή με την κοινωνία και να γίνει συνάντηση όλων των δυνάμεων της Αριστεράς που μπορεί να εκφραστεί και με κοινή κάθοδο στις εκλογές».

Ξέρουμε με ποια λογική και σκοπιμότητα γίνονται οι εκτιμήσεις της ελληνικής οικονομίας από ξένους οίκους αξιολόγησης, αλλά από την άλλη πλευρά συμπίπτουν με όλες τις αναλύσεις των οικονομικών εφημερίδων της Ευρώπης και των ΗΠΑ, τόνισε ο Αλέκος Αλαβάνος.

«Με αυτή την πολιτική η Ελλάδα βαδίζει κατευθείαν στη χρεοκοπία. Ο δρόμος Παπανδρέου είναι δρόμος προς τη χρεοκοπία», επισήμανε σε δηλώσεις του στο πλαίσιο σύσκεψης στελεχών του Μετώπου Αλληλεγγύης και Ανατροπής, που έγινε στη Θεσσαλονίκη. (περισσότερα…)

«Αναλαμβάνω την ευθύνη για ένα αποτέλεσμα που δεν είναι καλό. Εξακολουθώ όμως να πιστεύω βαθιά στην ανάγκη να φύγει αυτή η κυβέρνηση επειγόντως πριν η ζημιά για τη χώρα γίνει ανεπανόρθωτη.

Μια μικρή ομάδα από συντρόφους και συντρόφισσες έδωσε υπόσταση στο εγχείρημά μας για την ανασυγκρότηση της αριστεράς. Ευχαριστούμε όσες και όσους μας τίμησαν με την εμπιστοσύνη. Θα συνεχίσουμε.

Χαιρετίζουμε τη νεολαία της αποχής. Δεν τους πείσαμε. Περιμένουμε πολλά από αυτούς.

Υπάρχει και τρίτος γύρος. Και θα είναι κοινωνικός. Και θα είμαστε παρόντες»

Αποσπάσματα της ομιλίας σε βίντεο:

ΟΛΟΚΛΗΡΟ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΤΗΣ ΟΜΙΛΙΑΣ:

«Αν οι παλιότεροι έχουν δέκα λόγους να ανατρέψουν κυβέρνηση και τρόικα οι νέοι έχουν χίλιους.

Γιατί ΔΝΤ και Ε.Ε. επιχειρούν να τους επιβάλουν ένα θαυμαστό καινούργιο κόσμο χωρίς δικαιώματα, χωρίς ασφάλιση, χωρίς αξιοπρεπείς αμοιβές ή και χωρίς δουλειές και τελικώς χωρίς φωνή. Ένα κόσμο βουβών, που θα στερεί από τους νέους την ίδια τους τη νεανική, ανήσυχη, δημιουργική και πρωτοπόρα φύση.

Η πολιτική της τρόικας δεν είναι από την άποψη αυτή παρά μια συνταγή ηθικού και σωματικού ευνουχισμού των νέων.

Τα πρώτα δείγματα αυτού του κόσμου τα βλέπουμε ήδη. Με την ανεργία ειδικά στους νέους. Την περικοπή των μισθών ειδικά στους νέους. Την κατάργηση των ασφαλιστικών δικαιωμάτων ειδικά στους νέους. Την προπαγάνδα που απευθύνεται ειδικά στους νέους για να πείσει ότι η σιωπή είναι πιο αποτελεσματική από τη διαμαρτυρία, η ουρά στον ΟΑΕΔ πιο χρήσιμη από τη διαδήλωση.

Να γλείφεις την εξουσία είναι πιο χρήσιμο από το να τη δαγκώνεις;

Ε, εμείς λέμε δαγκώστε τους. Τώρα, πριν σας καθίσουν στις καρέκλες.

Εμείς δεν θέλουμε τη νεολαία κομματικό οπαδό. Θέλουμε μια νεολαία που να κρίνει, να επικρίνει, να αγανακτεί, να διαμαρτύρεται και να αντιστέκεται με νύχια και με δόντια όταν επιχειρούν να περάσουν χειροπέδες στα χέρια και στην ψυχή της.

Να κάνει επί του πεζοδρομίου φύλλο φτερό όλους τους νόμους και τους παιδονόμους που τη στέλνουν στα κάτεργα της ανεργίας και της κακοπληρωμένης ανασφάλιστης εργασίας (περισσότερα…)

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ

στον Μιχάλη Σιάχο

Που πάει το καράβι του Μετώπου;
Είναι κάτι υπό κατασκευήν ή ιδεολογικό ζήτημα που ζυμώνεται;
Ένα τέτοιο εγχείρημα έχει πολλές διαστάσεις. Είναι, πρώτο, μια ανάλυση της κατάστασης. Το Μέτωπο πρώτο στην Ελλάδα, κι όχι μόνο στην Αριστερά, εντόπισε τη νέα φάση της παγκόσμιας κρίσης, ως κρίσης δημοσιονομικού χρέους και ελλειμμάτων, την Ευρώπη ως κεντρικό θέατρο αυτής της κρίσης και την ιδιαίτερη θέση της Ελλάδας σε αυτήν. Είναι, δεύτερο, μια αντίληψη για ένα υποκείμενο μετασχηματισμού της κοινωνίας με ευρύτερες διαστάσεις από την ιστορική Αριστερά. Όχι σαν μια κουρελού από ρετάλια του παλιού πολιτικού συστήματος που πασχίζουν για επιβίωση μέσα σε μια εποχή που εγκυμονεί άγριες αλλαγές. Αλλά ως μια νέα συνάντηση δυνάμεων πολλαπλής αφετηρίας – αριστερής, κομμουνιστικής, σοσιαλιστικής, οικολογικής, ακόμα και αντιεξουσιαστικής, ή και χωρίς προϋπηρεσία, παρθένων, νεανικών κυρίως δυνάμεων – που εδραιώνεται σε ένα πρόγραμμα ριζοσπαστικής και λαϊκής υπέρβασης της κρίσης. Είναι, τρίτο, συμπύκνωση, όχι αντιγραφή, της αγωνιστικής μνήμης από μεγάλα ενωτικά εγχειρήματα του εργατικού κινήματος σε διάφορα σημεία του χρόνου και του τόπου: από την Ελλάδα, στα μέσα και τα τέλη του 20ού αιώνα, μέχρι τη Λατινική Αμερική του σήμερα. Κι είναι ακόμη μια απόφαση, που πήραμε εν πλήρει συνειδήσει, να πούμε τέρμα στο σημερινό τέλμα της Αριστεράς. Τέρμα. Και φυσικά βρίσκεται σε εξέλιξη.

πατήστε εδώ για συνέχεια