Posts Tagged ‘Αργεντινή’

Κώστας Λαπαβίτσας

Από την αρχή της ελληνικής κρίσης, η Αργεντινή λειτούργησε ως σημείο αναφοράς και φόβητρο. Οι υπερασπιστές των Μνημονίων ισχυρίζονται συχνά ότι προστατεύουν την Ελλάδα από την κατάντια της Αργεντινής. Ατυχέστατες αναφορές έγιναν ακόμη και από επίσημα χείλη προκαλώντας ενόχληση στο Μπουένος Άιρες. Για τους εκεί ιθύνοντες είναι εμφανές ότι η Ελλάδα ακολουθεί την πορεία της χώρας τους προς το χάος κατά το 1998-2001 εφαρμόζοντας την ‘ορθόδοξη’ συνταγή του ΔΝΤ και της ΕΕ. Υιοθετεί τρομακτική λιτότητα, επιδιώκει να δημιουργήσει δημοσιονομικά πλεονάσματα, αποδίδει προτεραιότητα στην εξυπηρέτηση του χρέους και προσβλέπει στην ανάπτυξη μέσω χαμηλών μισθών και ξένων επενδύσεων.

Ακόμη και το PSI έχει το αργεντίνικο προηγούμενό του. Τον Ιούνιο του 2001 η Αργεντινή έκανε το περιβόητο μεγκακάνχε, δηλαδή εθελοντική ανταλλαγή ομολόγων με πρωτοβουλία των δανειστών της. Μαζί με το εξίσου περιβόητο μπλιντάχε, δηλαδή θωράκιση με νέα δάνεια από το ΔΝΤ, το μεγκακάνχε υποτίθεται ότι θα έλυνε την κρίση, χωρίς ακρότητες όπως η επιθετική αθέτηση πληρωμών. Η ‘λύση’ δεν κράτησε ούτε έξι μήνες, καθώς η ύφεση έγινε βαθύτερη και η χώρα έφτασε στην κοινωνική κατάρρευση. (περισσότερα…)

Αναδημοσιευση από την εφημερίδα «ΠΡΙΝ»
του Κρίτωνα Ηλιόπουλου

Το γνωστό από την Ελλάδα του 1982 «Ο αγώνας τώρα δικαιώνεται», είτε ως κατάφαση είτε ως ερώτηση, συνοψίζει ίσως τον προβληματισμό για την Αργεντινή, δέκα χρόνια μετά την εξέγερση και μετά τη μεγαλύτερη παύση πληρωμών (102δις. δολάρια) στην ιστορία των εθνικών οικονομιών.

Οι Γερμανοί τραπεζίτες έχασαν τόσα που ακόμα είναι προβληματικές οι σχέσεις Γερμανίας-Αργεντινής.

Επειδή η εθνική ανάπτυξη της Αργεντινής προχωράει με ρυθμούς 8% περίπου ετησίως, επειδή τα νούμερα ευημερούν, επειδή ο νεοφιλελευθερισμός , η παγκοσμιοποίηση και το χρηματιστικό κεφάλαιο φαίνονται να έχουν ηττηθεί κατά κράτος και από το κράτος, επειδή πολλά δημοκρατικά μέτρα λαμβάνονται συνεχώς (εθνικοποιήσεις, μέσα ενημέρωσης) αξίζει να μελετήσουμε ορισμένες ουσιαστικές λεπτομέρειες. (περισσότερα…)

21 Ιουλ 2010 by ftanei_pia [Edit]

“Ε” Ελευθεροτυπίας 18/07/10

ΧΡ. ΠΑΝΤΖΟΥ (pantzou@enet.gr)
ΦΩΤΟ ΛΕΩΝ. ΔΗΜΑΚΟΠΟΥΛΟΣ (Idimako@fnet.gr)

`

Από τις ηγετικές φυσιογνωµίες της Αριστεράς και του εργατικού κινήµατος στη Λατινική Αµερική, ο Χόρχε Αλταµίρα ήρθε πριν από λίγες µέρες στη χώρα µας για να µας µεταφέρει αυτά που έπαθε -και έµαθε ο λαός της Aργεvτινής από την κηδεµονία του ΔΝΤ.

Τι µας είπε;

«Μονόδροµος τα µέτρα της τρόικας. Προς την καταστροφή µας …»

`

Ο Χόρχε Αλταµίρα (ψευδώνυµο του Χοσέ Σαούλ Βέρµους) είναι από τους ιδρυτές του Εργατικού Κόµµατος της Aργεvτινής και επανειλημμένα υποψήφιος για την προεδρία της χώρας. Εκδότης από τη δεκαετία του ’60 του περιοδικού «Εργατική Πολιτική», γύρω από το οποίο συσπειρώθηκε ο πυρήνας που αργότερα θα κυοφορούσε το Εργατικό Κόµµα, ο Αλταµίρα έχει περάσει χρόνια στην παρανοµία, επιβιώνovτας µέσα από τρεις δικτατορίες.

Ο τροτσκιστής πολιτικός, ως βουλευτής του Μπουένος Άιρες ήταν ο άνθρωπος που εµπνεύστηκε και προώθησε, µετά την κρίση του 2001 και την παύση πληρωµών, τη νοµοθεσία που κατοχύρωνε τις εργατικές απαλλοτριώσεις των εγκαταλειµµένων ή χρεοκοπηµένων εργοστασίων που καταλήφθηκαν από τους εργαζοµένους τους.

Διευθυντής του περιοδικού «Υπερασπίζοντας; το µαρξισµό», αρθρογράφος σε σωρεία εναλλακτικών εντύπων και συγγραφέας πολλών βιβλίων, σήµερα θεωρείται -ακόµη και από τους πολιτικούς αvτιπάλoυς του ένας από τους πιο σηµαντικούς οικονοµικούς και πολιτικούς αναλυτές της Λατινικής Αµερικής.

`

H Συνέντευξη

Κυριαρχούσε ο συνδυασμός οικονομικής ύφεσης και δηµοσιονοµικών ελλειμμάτων. Ο εξωτερικός δανεισµός έγινε πολύ ακριβός και η αποπληρωµή του χρέους εξαιρετικά δύσκολη, γιατί συνήθως καλυπτόταν µε εξωτερικό δανεισµό. Εφάρµοσαν τη λογική του ΔΝΤ, επιχειρώντας να σώσουν τη συναλλαγµατική ισοτιµία µε δραστικά µέτρα δηµοσιονοµικής λιτότητας. Επέβαλαν περικοπές στον προϋπολογισµό, µείωσαν τις συντάξεις, πήραν µέτρα που έπλητταν το εισόδηµα των εργαζοµένων. Κι  όλα αυτά χωρίς καµιά συναίνεση και αθετώντας κατάφωρα τις προεκλογικές τους υποσχέσεις:  η νίκη τους συµβόλιζε την αντίθεση στις πολιτικές του παρελθόντος, αλλά διέψευσαν τις προσδοκίες για αλλαγή των νεοφιλελεύθερων πολιτικών, καθώς ήταν αυτές ακριβώς που εφάρµοσαν. Αυτές οι πολιτικές οδήγησαν σε µεγαλύτερη ύφεση. µικρότερη συγκέντρωση εσόδων, όξυνση των προβληµάτων και µια δίχως προηγούµενο κρίση που έφερε τη χρεοκοπία».

Η περιγραφή δεν αφορά την Ελλάδα του 2010, αλλά την Αργεντινή του 2001 λίγο πριν καταρρεύσει. Κάθε οµοιότητα όµως δεν είναι διόλου συµπτωµατική, ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΚΛΙΚ ΕΔΩ