Posts Tagged ‘αριστερα’

ΤΑΚΗΣ ΦΩΤΟΠΟΥΛΟΣ 

(…) Εισαγωγή: Ευχαριστώ αρχικά την Λαϊκή Συνέλευση (ΛΣ) Χαλκιδας για την πρόσκληση της και ιδιαίτερα για τον τύπο της πρόσκλησης της που με έπεισε να μετάσχω, αντίθετα με αυτό που θεωρώ παρωδία Άμεσης Δημοκρατίας (ΑΔ) στο Σύνταγμα, όπου και αρνήθηκα  να πάρω μέρος. (..)

Για ένα κοινωνικό και απελευθερωτικό ΕΑΜ

Όμως το νέο ΕΑΜ δεν μπορεί να είναι απλά μέτωπο εθνικής απελευθέρωσης όπως το παλιό. Σήμερα η εθνική απελευθέρωση, εξαιτίας της απόλυτης συνεργασίας των ντόπιων ελίτ και των προνομιούχων κοινωνικών στρωμάτων με τις ξένες ελίτ, ή είναι και κοινωνική απελευθέρωση ή είναι απάτη. Γι’ αυτό και οι καλοπροαίρετοι μέσα στην Πατριωτική Αριστερά αν δεν συνειδητοποιήσουν τον κοινωνικό χαρακτήρα της επερχόμενης επανάστασης και παραμείνουν σε εθνικιστικές ανοησίες τύπου Κονδύλη δεν έχουν θέση στο νέο Μέτωπο. Απαιτείται λοιπόν το κτίσιμο μιας πλατειάς αντισυστημικής συμμαχίας, ένα νέο ΕΑΜ, που θα έχει στόχο μια απελευθέρωση η οποία τώρα δεν θα είναι μόνο εθνική αλλά θα θέτει τις βάσεις και για την κοινωνική απελευθέρωση.

Μιλάμε μόνο για τις «βάσεις» γιατί ξέρουμε ότι υπάρχουν μεγάλες διαφορές μεταξύ των δυνάμεων της αντισυστημικής Αριστεράς όσον αφορά το περιεχόμενο της κοινωνικής απελευθέρωσης. (….) ΟΛΟΚΛΗΡΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ  (περισσότερα…)

`Στο  προσκήνιο η Αριστερά στο Αμβούργο

DIE LINKE legt in Hamburg zu

Σύμφωνα με τα πρώτες προβλέψεις  το βράδυ των εκλογών, η Αριστερά μπορεί να βελτιωθεί από 6,4 έως 7%, αυξάνοντας κατά 40-45% τη δύναμη τους (4,8%). Στο Βερολίνο και στο Αμβούργο οι σύντροφοι γιόρτασαν ένα επιτυχημένο ξεκίνημα στο έτος σούπερ-εκλογών, 2011. (περισσότερα…)

Από την εφ. ο δρόμος ΤΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ 13/2/2011

1) Δυνατότητες

ο κοινωνικό κίνημα κάνει βήματα το τελευταίο διάστημα στο δρόμο μιας άλλης ποιότητας. Συνδέεται πιο στενά με την καθημερινή ζωή της γειτονιάς. Καθόλου τυχαία, το σύνθημα «Δεν πληρώνω» που ξεφυτρώνει στις γειτονιές δείχνει να αποκτά σημαντική απήχηση στην κοινωνία. Και να εμπνέει ενοποιητικές δράσεις που μπορούν να εμπλέξουν με διάρκεια και σταθερότητα δυνάμεις πολύ πέρα της παραδοσιακής επιρροής της Αριστεράς. Δράσεις που στην πράξη τείνουν να ξεπεράσουν τον κατακερματισμό των δυνάμεων της Αριστεράς αλλά και τον κατατεμαχισμό των συνδικαλιστικών δυνάμεων που επιφέρει η κυβερνητική πολιτική.

2) Οι πολιτικές οργανώσεις της Αριστεράς και το κοινωνικό κίνημα

Το έλλειμμα βούλησης για το στήσιμο ενός πραγματικά ενιαίου κοινωνικού κινήματος, έστω και γύρω από ένα επιμέρους ζήτημα (όπως τα εισιτήρια) οδηγεί τη σχέση της πολιτικής Αριστεράς με κρίσιμα ριζοσπαστικά πολιτικοποιημένα τμήματα της κοινωνίας αλλά και με τη νεολαία σε οριακό σημείο. (περισσότερα…)

`

`

ΤΟ ΑΡΙΣΤΕΡΟ ΒΗΜΑ ΜΙΑ ΝΕΑ ΣΥΓΚΡΟΤΗΜΕΝΗ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ!

ΣΥΝΕΝΕΤΕΥΞΗ ΤΟΥ ΠΕΤΡΟΥ ΠΑΠΑΚΩΝΤΑΝΤΙΝΟΥ ΣΤΗΝ ΙΣΚΡΑ

Οι δυνάμεις της Αριστεράς, πέρα από διαφορές, δίνουν συχνά την εντύπωση ότι το πρόβλημά τους είναι η επικράτηση της μιας έναντι της άλλης! Θεωρείτε ότι μόνο η ηγεσία του ΚΚΕ είναι υπεύθυνη για τον άγονο κατακερματισμό; Μπορεί να αλλάξει το διαιρετικό κλίμα μέσα στο 2011;

Αντιμέτωπα με τη ραγδαία επιδείνωση της ζωής τους λόγω του μνημονίου και του γενικότερου κοινωνικού πολέμου που έχουν κηρύξει μονομερώς οι κυρίαρχες τάξεις, τα λαϊκά στρώματα χρειάζονται την ενότητα δράσης όλων των μαχόμενων, αριστερών δυνάμεων, που αποτελούν σήμερα τον βασικό κορμό της αντίστασης. Όσοι γυρίζουν την πλάτη στον πιο κρίσιμο κοινωνικό πόλεμο των τελευταίων 35 χρόνων για να επιδοθούν στον ενδοαριστερό εμφύλιο ακολουθώντας τη λογική «ο χειρότερος εχθρός είναι ο γείτονας», επωμίζονται τεράστιες, ιστορικές ευθύνες.

`
Όχι μικρότερες ευθύνες έχουν, ωστόσο, όσοι αντιμετωπίζουν καιροσκοπικά το θέμα της ενότητας, κερδοσκοπώντας πάνω σε μια δημοφιλή λέξη απλώς για να πλαγιοκοπήσουν τους «σεχταριστές». Οι αριστεροί πολίτες έχουν πικρή εμπειρία από δήθεν «ενωτικές» πρωτοβουλίες, οι οποίες, ακριβώς επειδή δεν στηρίζονταν σε ξεκάθαρες αρχές, στρατηγική αντίληψη και πολιτικούς στόχους, κατέληξαν να ενώσουν την Αριστερά με την… αστική τάξη (βλ. κυβερνήσεις Τζαννετάκη και Ζολώτα) με τίμημα (περισσότερα…)

πατήστε εδώ για συνέχεια

`

Προοίμιο: Το τελευταίο μπαράζ από κριτικά έως επιθετικά δημοσιεύματα, σε βάρος της πολιτικής της ηγετικής ομάδος του ΣΥΝ και του περίγυρου της (π.χ. για Κεντροαριστερά, Υποψηφιότητες Περιφέρειας κλπ), ιδιαίτερα από το http://www.iskra.gr, ανεξάρτητα της εκτίμησης του καθενός για τα αίτια και τα αποτελέσματα τους, δεν μπορεί παρά να μας κάνει να αναρωτηθούμε, πόσο διαφορετικά (και θετικά) θα ήταν  τα πράγματα και η πορεία του ΣΥΡΙΖΑ και της Αριστεράς ευρύτερα, αν έβλεπαν το φως  ενωρίτερα…

17 Σεπ 2010

`

Του ΑΚΗ ΜΠΑΔΟΓΙΑΝΝΗ

Μέλους της ΚΠΕ του ΣΥΝ

ν το τελευταίο βράδυ του 6ου συνεδρίου έλεγε κανείς σε κάποιον ανυποψίαστο, ότι 3 μήνες μετά ο ΣΥΝ θα είναι εκτός ΣΥΡΙΖΑ, θα τον λέγανε τρελό.

Ώρες πριν η Ανανεωτική Πτέρυγα είχε φύγει ακριβώς γιατί δεν έγινε δεκτή η πρότασή της για αποχώρηση του ΣΥΝ από το ΣΥΡΙΖΑ.

Φαίνεται όμως ότι χρειαζόταν να φύγουν οι ακραιφνείς ανανεωτικοί για να υλοποιηθεί το σχέδιό της. Η απουσία τους διευκόλυνε τη συμμαχία του τμήματος της Α.Π. που έμεινε στο ΣΥΝ με το προεδρικό περιβάλλον.

Αυτή η συμμαχία κατόρθωσε να βάλει το ΣΥΝ απέναντι σε όλους τους άλλους του ΣΥΡΙΖΑ με μια απόφαση που κανένας πλην της ίδιας δεν δέχτηκε.

Aνεξάρτητα δε από τις όποιες διακηρύξεις (περισσότερα…)

`

Ο τρόπος με τον οποίο χειρίστηκε η ηγετική ομάδα του ΣΥΝ, το ζήτημα του υποψήφιου Περιφερειάρχη Αττικής, πέρα από το ότι οδηγεί σε διαρκές «άδειασμα» από τα στελέχη του σοσιαλιστικού χώρου που αρνούνται να αναλάβουν αυτό το ρόλο, αναδεικνύει σημαντικά πολιτικά προβλήματα τα οποία φωτογραφίζουν δυστυχώς και την παρακμιακή κατάσταση που βρίσκεται πλέον ο ΣΥΡΙΖΑ. Αναφέρουμε επιγραμματικά τα εξής:

`
Α) Ως συνήθως ουδείς εκ της «βάσεως» ερωτήθηκε. Θα μπορούσαν τουλάχιστον να γίνουν συνελεύσεις, των ΣΥΡΙΖΑ (που λειτουργούν) της Αττικής, και με ενδεικτικές ψηφοφορίες, να υπήρχε μία εικόνα για τις διαθέσεις αυτών που πραγματικά θα σηκώσουν την πολιτική μάχη. Μάχη που όλοι-ομόφωνα- θεωρούν καθοριστική στην πιο δύσκολη συγκυρία που βιώνει η χώρα και ο λαός σε όλη την μετεμφυλιακή της ιστορία. Άρα το δημοκρατικό «έλλειμμα» στον ΣΥΡΙΖΑ, παραμένει πρωτεύον.

Πατήστε εδώ για συνέχεια

Ο ΣΥΡΙΖΑ τσιφλίκι του Συνασπισμού ( ούτε της αριστεράς ούτε της οικολογίας ούτε βεβαίως-βεβαίως της δημοκρατίας).

Τα τελευταία γεγονότα φαντάζομαι πως θα έχουν διαλύσει και την τελευταία αυταπάτη κάθε συριζαίου. Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι τσιφλίκι του συνασπισμού και της προεδρικής του ομάδας. Χωρίς εμφανείς αντιστάσεις από τις συνιστώσες του.

Πατήστε εδώ για συνέχεια

Από Ροϊδη Εμμονές

`

Με αφορμή μια χειραψία του με τον κ. Ρέππα

`

Γράμμα από το Ληξούρι: Αναγνώστης Λασκαράτος

Κύριε Ροΐδη,
Παίρνω αφορμή από τη συνάντηση Ρέππα-Τσουκάτου σε εκδήλωση στο Λεωνίδιο που απαθανατίστηκε φωτογραφικά στα «Τα ΝΕΑ Δευτ. 9.08».

Αντίδραση από την κοινή γνώμη και τον Τύπο, από ότι ξέρω, δεν υπήρξε καμία. Απορώ, τόση παχυδερμία!

Ένας τ.βουλευτής, κατά τη δική του ομολογία μέρος του τεράστιου προβλήματος πολιτικής διαφθοράς η οποία μας οδήγησε στο χείλος και στα μισά της αβύσσου-ακόμη δεν ξέρουμε αν θα πέσουμε εντελώς μέσα-συμβουλάτορας, «στρατηγός» και στενός φίλος του τ.πρωθυπουργού κ.Σημίτη (ο οποίος φρόντισε να αμνηστεύσει με ειδικό νόμο περί μη ευθύνης υπουργών την υπουργική διαφθορά), κυκλοφορεί ελεύθερος, συμμετέχει σε ανοικτές εκδηλώσεις και χαριεντίζεται με υπουργούς των οποίων το κόμμα έχει καταγγείλει ως διεφθαρμένο και κλεπταποδόχο των κλοπιμαίων του, σε βάρος πάντα των φορολογούμενων που καλούνται σε αιματηρές θυσίες χρημάτων και δικαιωμάτων.

Πατήστε εδώ για συνέχεια

`

`

του Στάθη Κουβελάκη*

ΑΥΓΗ 01/08/2010

Είναι γνωστή η ρήση του Αμερικάνου μαρξιστή Φρέντρικ Τζέημσον, σύμφωνα με την οποία, στις μέρες μας, είναι πιο εύκολο να φανταστούμε τη συντέλεια του κόσμου παρά κάτι κατ’ αρχήν πολύ λιγότερο δραματικό όπως το τέλος του καπιταλισμού. Η εγχώρια εκδοχή αυτού του ρητού θα μπορούσε να είναι ότι, στην Ελλάδα, για ένα μεγάλο της ριζοσπαστικής Αριστεράς, η συντέλεια της χώρας μοιάζει ένα ενδεχόμενο πιο ρεαλιστικό από κάτι κατ’ αρχήν πολύ λιγότερο δραματικό όπως το τέλος της ένταξής της σε οργανισμούς σαν την Ευρωπαϊκή Ένωση ή σε σκέλη τους όπως η ΟΝΕ.

Για να το πούμε διαφορετικά, αυτό που βιώνει σήμερα η ελληνική κοινωνία είναι το τέλος ενός μεγάλου μύθου, ίσως του μόνου (αλλά θεμελιακού), στον οποίο κοινωνούσαν το συντριπτικά μεγαλύτερο μέρος του λαϊκού κορμού και οι διάφορες ελίτ, ανάμεσα σ’ αυτές και το σύνολο σχεδόν της εκτός ΚΚΕ Αριστεράς, τον μύθο του ευρωπαϊσμού. Η πεποίθηση δηλαδή ότι, παρά τις όποιες επιφυλάξεις (ή και ανοιχτές διαφωνίες) για πολιτικές και θεσμικές πλευρές της Ε.Ε., η ένταξη της Ελλάδας στη λέσχη των ανεπτυγμένων ευρωπαϊκών χωρών αποτελεί αναγκαία συνθήκη της όποιας εκδοχής κοινωνικού συμβολαίου, και μάλλον την πιο λογική και ασφαλή οχύρωση του πολιτικοκοινωνικού συμβιβασμού της μεταπολίτευσης.

Η νεοφιλελεύθερη θεραπεία-σοκ του διαβόητου πλέον Μνημονίου σηματοδοτεί την κατάρρευση αυτής της ιδέας, κάτι που, ανάμεσα στα άλλα, ανοίγει το δρόμο σε πρωτόγνωρες ιδεολογικές ανακατατάξεις. (περισσότερα…)

`

Δελτίο τύπου


ραγματοποιήθηκε την Τετάρτη 28 Ιούλη συνάντηση ανάμεσα σε αντιπροσωπεία του «Αριστερού Βήματος Διαλόγου και κοινής δράσης» και του Συντονιστικού της ΑΝΤΑΡΣΥΑ. Η συνάντηση έγινε σε κλίμα φιλικό και συντροφικό και σε αυτήν παρουσιάστηκαν οι βασικές θέσεις του «Αριστερού Βήματος» για την ανάγκη κοινής δράσης και διαλόγου της Αριστεράς στο πλαίσιο της μεγάλης μάχης ενάντια στο «Μνημόνιο» και τις πολιτικές της ΕΕ και του ΔΝΤ. (περισσότερα…)