Posts Tagged ‘δραχμή’

Συνέντευξη του καθηγητή ΚΩΣΤΑ ΛΑΠΑΒΙΤΣΑ* 

Ποιος φταίει για την κατάρρευση της ελληνικής οικονομίας; Φταίμε εμείς;

Οι απόψεις ότι «φταίμε εμείς και η συμπεριφορά μας», «φταίει η νοοτροπία μας και η ελαττωματική ηθική μας» είναι ιδεολογήματα που δεν πρέπει να ακούγονται. Βεβαίως, οι Έλληνες έχουν ελαττώματα και προτερήματα, όπως έχουν όλοι οι άλλοι λαοί. Δεν πηγάζει το πρόβλημα της Ελλάδας απ’ αυτό όμως και συχνά είναι εκ του πονηρού να λέγεται ότι φταίμε εμείς γι’ αυτό που μας συμβαίνει. Όπως, επίσης, δεν πρέπει να λέγεται εύκολα ότι φταίνε οι ξένοι, οι άλλοι που μάς φέραν εδώ που μας φέρανε. Βεβαίως κι αυτοί έχουν μέρος της ευθύνης, αλλά δεν είναι οι ξένοι που μας έφεραν εδώ που είμαστε. Το πρόβλημα έχει να κάνει με τις δομές της ελληνικής οικονομίας και κυρίως με το διεθνές πλαίσιο στο οποίο διάλεξε να ανήκει.

Θα μπορούσαμε να το αποφύγουμε;

Αν δεν είχαμε μπει στην νομισματική ένωση, σίγουρα δεν θα είχαμε την κρίση (περισσότερα…)

του ΜΠΑΜΠΗ ΧΡΙΣΤΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Τα τελευταία δύο χρόνια, έχει αρχίσει να τίθεται επιτακτικά η ανάγκη απάντησης αναφορικά με την παραμονή μας ή όχι στην ζώνη του €, στη νομισματική ένωση ή ακόμα και στην ίδια την Eυρωπαϊκή Eνωση.  Αυτήν τη φορά όμως τίθεται σε μία άλλη βάση, με διαφορετική βαρύτητα, με σοβαρότερες, θα έλεγε κανείς, επιπτώσεις.  Τούτη τη φορά δεν είναι ένα απλό ιδεολογικό ζήτημα για την συμμετοχή ή όχι σε έναν αμιγώς ιμπεριαλιστικό μηχανισμό, ούτε η επιλογή σε ποια σφαίρα επιρροής θα ανήκει κανείς.

Η Ελλάδα σήμερα είναι στο στόχαστρο κάπου μεταξύ της υπερσυσσώρευσης κεφαλαίων που έχουν πάψει να αποδίδουν, ενός γεωστρατηγικού σχεδιασμού επανακαθορισμού των σφαιρών επιρροής και των παγκόσμιων γεωστρατηγικών συσχετισμών, ενός ανοιχτού κεφαλαιϊκού πολέμου μεταξύ των διαφόρων ιμπεριαλιστικών δυνάμεων, στο μέσο μιας διαπάλης μεταξύ των ανεπτυγμένων και των αναπτυσώμενων κεφαλαίων που θέλουν να παίξουν ρόλο στην περιοχή.

Μία τέτοιου είδους συζήτηση προκαλεί – και λογικό είναι – τριβές και αντεγκλήσεις σχετικά με το ποια είναι η πιο σωστή θέση αλλά και η πιο σωστή πολιτική.  Ακόμα και για αυτούς που μέχρι πριν λίγα χρόνια, δεν υπήρχε καν θέμα, έχει αρχίσει να αμφισβητείται η δυνατότητα παραμονής μας στην €ζώνη.  Ακόμα και αυτοί που δεν μπορούσαν να φανταστούν την Ελλάδα εκτός της «ενωμένης Ευρώπης», έχουν αρχίσει να προβληματίζονται για την παραμονή μας σε αυτή. (περισσότερα…)

Η “ελληνική κρίση” έχει πολλές κρυφές πτυχές τις οποίες εντέχνως όσοι, λιγοστοί, πολιτικοί αξιωματούχοι γνωρίζουν έχουν κρατήσει στη σκιά, εμποδίζοντας τη Βουλή και τον ελληνικό λαό να τις πληροφορηθεί. Κάποιες από αυτές αφορούν στη διαπραγματευτική δύναμη της Ελλάδας απέναντι στην Τρόικα και τους ιδιώτες δανειστές της.

Στο πρώτο τμήμα της τρέχουσας σειράς άρθρων αποκάλυψης των μεγαλύτερων μυστικών της ελληνικής κρίσης αναφέρθηκα στο δίκαιο που διέπει τα ελληνικά ομόλογα, ένα θέμα το οποίο είχα αναδείξει με το άρθρο “Το κρυφό διαπραγματευτικό χαρτί της Ελλάδας για το χρέος της” από τον Ιούλιο του 2010 (βρίσκεται στο βιβλίο “Υπόθεση Ελληνική Κρίση, Περίεργες Συμπτώσεις” εκδόσεις Λιβάνη), παρουσιάζοντας μία σειρά σχετικών με το θέμα εκθέσεων κορυφαίων πανεπιστημίων και νομικών εταιριών. (περισσότερα…)

Γραφει ο Δημήτρης Καζάκης

Τι θα γίνει έτσι και επιστρέψουμε στη δραχμή; Προφανώς θα πέσει ο ουρανός να μας πλακώσει. Η Ελλάδα θα γίνει Αλβανία του Εμβέρ Χότζα, Βόρεια Κορέα του Κιμ Ιλ Σουνγκ, ή θα γυρίσουμε στην λίθινη εποχή. Ακριβώς δηλαδή όπως ήταν πριν αποκτήσουμε το ευρώ. Διότι, αν δεν με γελά η μνήμη μου, οι Έλληνες πριν το ευρώ κατοικούσαν στις σπηλιές και στα δέντρα, φορούσαν δέρματα, ζεσταίνονταν με κοπριές και έτρωγαν κουκουνάρια. Μιας και ποιος δεχόταν τότε την ξεφτιλισμένη πληθωριστική δραχμούλα;
Η αλήθεια είναι ότι η ελληνική οικονομία επιβίωνε – με όλα τα προβλήματά της – πολύ καλύτερα εκτός ευρώ παρά με το «ισχυρό ευρώ». Είχε διεθνείς σχέσεις και πριν το ευρώ και μάλιστα καλύτερες, με περισσότερες χώρες και πιο προσοδοφόρες. Και παρά το γεγονός ότι το εθνικό νόμισμα, δηλαδή τη δραχμή, την μεταχειρίζονταν οι κυβερνήσεις με κύριο σκοπό να διευκολυνθεί η κερδοσκοπία και να αυξηθεί η λεγόμενη ανταγωνιστικότητα με διαρκείς υποτιμήσεις, τα αποτελέσματα ήταν τα εξής: (περισσότερα…)

του Θεόδωρου Μαριόλη*

ια λόγους που παραμένουν ασαφείς, ακόμα και στον ίδιο, ο ελληνικός λαός εκχώρησε βασικά εργαλεία της οικονομικής πολιτικής. Συγκεκριμένα, με την ένταξη της χώρας στη Ζώνη του Ευρώ, οι εθνικές αρχές δεν είναι σε θέση:

(1). Να ασκούν εμπορική (δασμολογική και μη δασμολογική), συναλλαγματική, και νομισματική πολιτική. (περισσότερα…)