Posts Tagged ‘εκλογές’

«Πριν μιλήσει για τον οποιονδήποτε, να τον γνωρίζει τουλάχιστον ο κ. Πλεύρης. Εμάς μας ξέρει η κοινωνία, είμαστε οι γιατροί που δεν παίρνουν φακελάκι, οι καθηγητές που δεν δίνουν τους συναδέλφους τους, οι δικηγόροι που υπερασπίζονται τους αδύναμους. Εσείς ποιοι είστε κε Πλεύρη; Που κυκλοφορείτε από τότε που ψηφίσατε το Μνημόνιο; Τι έχετε να αναδείξετε ως θετικό που έχετε κάνει γι’ αυτή την κοινωνία; Και ως Πλεύρης, και ως ΛΑΟΣ που ήσαστε παλαιότερα, και ως οπαδός της 4ης Αυγούστου που ήσαστε πιο πριν και ως μαντρόσκυλο της ΝΔ που είστε τώρα».

.

Τα αναβολικά του φασισμού. Του Δημήτρη Ψαρρά

Ειρωνεία της τύχης. Έμελλε να είναι βουλευτίνα του ΚΚΕ (η Λιάνα Κανέλλη), η πρώτη που, μαζί με τη βουλευτίνα του ΣΥΡΙΖΑ (τη Ρένα Δούρου), θα γινόταν δημόσιος στόχος της χρυσαυγίτικης βίας. Διαψεύστηκε έτσι με τραγικό τρόπο η προεκλογική βεβαιότητα της Αλέκας Παπαρήγα ότι μόλις μπουν οι ναζιστές στη Βουλή θα φορέσουν γραβατούλες και ταγεράκια και θα γίνουν καλά παιδιά.

Το δυστύχημα είναι ότι χρειάστηκε να δούμε «ζωντανά» στην τηλεόραση αυτό το ελάχιστο δείγμα πολιτικής δράσης της Χρυσής Αυγής για να καταλάβουν ακόμα και οι πιο αδιάφοροι ότι κάτι δεν πάει καλά μ’ αυτό τον «διάλογο» που έχει ανοίξει με τους ναζιστές, κάτω από τους κανόνες που ορίζει για την προβολή των κομμάτων ο εκλογικός νόμος και οι προδιαγραφές του ΕΣΡ.

– Δεν μας έφταναν τα εκατοντάδες θύματα των πογκρόμ που διοργανώνει η ναζιστική συμμορία εδώ και χρόνια.
– Δεν δώσαμε σημασία στις δικαστικές αποφάσεις που αφορούν την ποινική δράση των μελών της ούτε καθ στις δίκες που εκκρεμούν εις βάρος στελεχών της για αδικήματα βίας.
–Αψηφήσαμε ακόμα και την τελεσίδικη απόφαση του Εφετείου Κακουργημάτων που επικυρώθηκε από τον Άρειο Πάγο (απόφαση Ποινικού Τμήματος 1167/2010), σύμφωνα με την οποία δέκα μέλη της οργάνωσης, με επικεφαλής τον υπαρχηγό της, οργάνωσαν δολοφονική απόπειρα εναντίον ενός αριστερού φοιτητή.

Όλα αυτά τα στοιχεία θα αρκούσαν για να θέσει κανείς εκτός δημοκρατικού πλαισίου τη Χρυσή Αυγή και τους εκπροσώπους της πολύ πριν αρχίσει η προεκλογική περίοδος των περασμένων εκλογών. Στην περίπτωσή της δεν έχει καμιά εφαρμογή η αρχή που θέλει τη δημοκρατία να είναι ανεκτική ακόμα και απέναντι στους εχθρούς της. Γιατί δεν είναι οι «ιδέες» της Χρυσής Αυγής που πρέπει να αποκρουστούν, αλλά οι ίδιες οι πράξεις της. (περισσότερα…)

Aλέκος Αλαβάνος –  «15 Σημειώσεις στο Πρόχειρο»

Για τις εκλογές, το μνημόνιο και το ευρώ

Συνέντευξη του Αλέκου Αλαβάνου στον  9.84 – Σάββατο 12 Μαϊου 


Η επερχόμενη εκλογική αναμέτρηση, η πρώτη κάτω από καθεστώς «μνημονιακής» επιτήρησης, βρίσκει την κοινωνία μας σε οριακή κατάσταση. Μεγάλα τμήματά της βιώνουν το φάσμα της μη αξιοπρεπούς διαβίωσης. Η αρχή του κατήφορου βρίσκεται στις πολιτικές που ακολούθησαν τα κόμματα που μας κυβέρνησαν τις τελευταίες δεκαετίες. Τα δύο τελευταία χρόνια, όμως, η αποδιάρθρωση πήρε τη μορφή χιονοστιβάδας, με μνημόνια, συμβάσεις, νόμους και ρυθμίσεις που επιβλήθηκαν χωρίς να ρωτηθούμε.

Στην περιοχή της Στερεάς έχουν πάρει εκρηκτικές διαστάσεις οι απολύσεις, το κλείσιμο επιχειρήσεων, η ανεργία και η φτώχεια. Η έλλειψη χρηματοδότησης σπρώχνει στην κατάρρευση το Πανεπιστήμιο, τα ΤΕΙ αλλά και τα νοσοκομεία και τις όποιες υποδομές (περισσότερα…)

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου

Στο βίντεο  ο  Κ. Λαπαβίτσας  διατυπώνει τις απόψεις του για το εξωτερικό χρέος της Ελλάδας κάνοντας παράλληλα αναφορά στην διεθνή οικονομική πολιτική.*

«Οι κοινωνίες βρίσκουν τρόπους να λύνουν τα προβλήματά  τους»

Συνέντευξη του Κ. Λαπαβίτσα στον δημοσιογράφο Γ. Κεσσόπουλο, για λογαριασμό του site http://www.thinkfree.gr:  (περισσότερα…)

Η χρεωκοπία είναι αναπόφευκτη. ΚΟΡΟΪΔΕΥΟΥΝ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ! Το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι: 1. Η πολιτική της διαχείριση και 2. Η διάσωση του Ευρώ και των Τραπεζών. ΑΝ ΠΕΡΑΣΟΥΝ ΤΟΝ ΣΚΟΠΕΛΟ ΤΩΝ ΕΚΛΟΓΩΝ, Ο ΛΑΟΣ ΘΑ ΣΤΕΝΑΞΕΙ ΑΓΡΙΑ. Επιλέγουν την χρεωκοπία εντός Ευρώ. Η Αριστερά κοιμάται!

1. ΓΙΑΤΙ Η ΧΡΕΩΚΟΠΊΑ ΕΙΝΑΙ ΑΝΑΠΟΦΕΥΚΤΗ

Ακόμα κι αν πετύχει το PSI, ακόμα κι αν εκταμιευτούν τα 130 δισ. της νέας δανειακής, η χρεωκοπία είναι αναπόφευκτη. Είναι απίστευτη η κοροϊδία που υπάρχει γύρω από αυτό το θέμα! Αυτή την στιγμή το συνολικό χρέος του ελληνικού κράτους είναι γύρω στα 390 δισ. ευρώ. Από αυτά θα κουρευτούν στην καλύτερη περίπτωση τα 90 (ο στόχος είναι το 90% των 100 δισ.), τα οποία θα γίνουν 40 και κάτι (το 53%). Αυτό σημαίνει πως το χρέος θα μειωθεί κατά 50 δισ. Το δάνειο όμως που θα δοθεί σε αντάλλαγμα του κουρέματος θα είναι 130 δισ. Από αυτά, 30 δισ. θα πάνε κατευθείαν στις ξένες τράπεζες, και περίπου 20 στις ελληνικές. Οπότε για την εξυπηρέτηση του παλιού χρέους μένουν τα 80 από τα 130 (Υποτίθεται για να μην πτωχεύσουμε μέσα στο 2012-13 που λήγουν συνολικά παλιά ομόλογα αξίας 100 δισ. στα δυό αυτά χρόνια). Η ουσία είναι όμως πως σε απόλυτους αριθμούς το χρέος αυξάνεται! Γλυτώνουμε δηλαδή 50, αλλά φορτωνόμαστε 130!!! Το χρέος δηλαδή γίνεται από 390, 470 δισ! (200% του ΑΕΠ!!). Το δημόσιο έλλειμμα είναι περίπου 10% του ΑΕΠ τον χρόνο και η ύφεση 7% του ΑΕΠ τον χρόνο! ΑΠΟ ΠΟΥ ΛΟΙΠΟΝ ΘΑ ΠΛΗΡΩΘΕΙ ΤΟ ΧΡΕΟΣ; Και πώς θα φτάσει στο 120% του ΑΕΠ το 2020, από το 200% που είναι σήμερα, όταν το ΑΕΠ συρρικνώνεται κάθε χρόνο από 4 ως 7%; Κάθε μιά μονάδα μείωση του ΑΕΠ ισοδυναμεί ΑΥΤΟΜΑΤΑ με 2 μονάδες αύξηση του χρέους ως ποσοστού του ΑΕΠ. Δεν βάζουμε καθόλου το δημόσιο έλλειμμα στον υπολογισμό (το οποίο καλύπτεται με ανακυκλούμενους τρίμηνους δανεισμούς με υψηλά επιτόκια, που επίσης αυξάνει το συνολικό χρέος).

2. ΑΦΟΥ Η ΧΡΕΩΚΟΠΙΑ ΕΙΝΑΙ ΑΝΑΠΟΦΕΥΚΤΗ ΓΙΑΤΙ ΜΑΣ ΔΑΝΕΙΖΟΥΝ;

Δεν μας δανείζουν για να μας σώσουν από την χρεωκοπία, αλλά για να ελέγξουν την αναπόφευκτη χρεωκοπία, με σκοπό να θωρακίσουν το ευρώ και τις τράπεζές τους. Οι αλλεπάλληλες συμβάσεις και μνημόνια στην ουσία υποθηκεύουν τα δημόσια έσοδα, τον δημόσιο πλούτο και παράλληλα δίνουν χρόνο στην Ε.Ε. να οργανώσει τον μηχανισμό ελέγχου της χρεωκοπίας, το περίφημο ESM. (περισσότερα…)

Δεν έχουμε την πολιτικά λαθεμένη άποψη για αποχή από τις εκλογές, όπως είχε το ΚΚΕ/ΕΑΜ το 46. Πιστεύουμε ότι και στο επίπεδο των αστικών θεσμών, ιδιαίτερα σε μια περίοδο που το πολιτικό σύστημα βρίσκεται σε κρίση, θα πρέπει να δίνονται αυτές οι μάχες και να καταγράφεται η λαϊκή βούληση.

Θα προτιμούσαμε μέσα από μια διαδικασία λαϊκών συνελεύσεων να αποφασιστεί μια εκλογική κάθοδος και να βγει μια λίστα υποψηφίων που θα δεσμεύονται από τις αποφάσεις των λαϊκών συνελεύσεων και θα είναι άμεσα ανακλητοί απ’ αυτές. Όμως αυτό, αν κρίνουμε από τα μέχρι τώρα δεδομένα, δεν φαίνεται μια ορατή διέξοδος που θα έδινε απάντηση στο ερώτημα: τι να ψηφίσουμε στις επόμενες εκλογές. (περισσότερα…)

Να αλλάξει ο συσχετισμός.Tο ΚΚΕ λέει ότι είναι κρισιμότατο και πρέπει να αλλάξει, πρέπει να γείρει η πλάστιγγα υπέρ της εργατικής τάξης…

H συμμαχική κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ – ΝΔ – ΛΑ.Ο.Σ. έδειξε πολύ γρήγορα, όπως ήταν αναμενόμενο, το αποκρουστικό της πρόσωπο, αφήνοντας στο λαό την ίδια πικρή γεύση, καθώς τα αντιλαϊκά μέτρα συνεχίζονται χωρίς την παραμικρή διακοπή και προαναγγέλλονται ακόμα χειρότερες θύελλες. Γεννιέται το ερώτημα: Θα μπορούσε να φέρει κάποια αλλαγή ή ανακούφιση για το λαό η αλλαγή κυβέρνησης; Κατηγορηματικά, όχι. Μήπως, αυτή η περιπόθητη ανακούφιση θα έρθει «αύριο», όταν μια νέα κυβέρνηση θα προκύψει από τις επερχόμενες εκλογές; Και πάλι, όχι. Αυτό βέβαια δε σημαίνει σε καμιά περίπτωση ότι ο λαός πρέπει να αδιαφορήσει για τις εκλογές όταν αυτές γίνουν. Το αντίθετο, μάλιστα. Να τις χρησιμοποιήσει για αλλαγή συσχετισμού σε όφελός του. Ομως, δεν πρέπει να έχει αυταπάτες ότι μπορεί να αλλάξει η εξουσία μέσα από μια εκλογική αναμέτρηση.
Οι εκλογές αποτελούν απλώς μια καταγραφή του συσχετισμού των πολιτικών δυνάμεων. Και μάλιστα ακόμα κι αυτή η καταγραφή γίνεται μέσα από τα «παραμορφωτικά φίλτρα» του εκλογικού νόμου, των εκβιασμών και των διλημμάτων με τα οποία οδηγείται ο λαός μπροστά στην κάλπη. Είναι κρίσιμο ζήτημα ο συσχετισμός δύναμης; (περισσότερα…)

Του Γιάννη Κ.

1. Ο Κοινωνικός Μετασχηματισμός

Απο την αρχή της δημιουργίας των αντισωμάτων και αυτού του blog, υποστηρίζουμε την θέση πως ο κοινωνικός μετασχηματισμός απο μια κοινωνία ανισότητας, αδικίας και βαρβαρότητας, σε μια κοινωνία αλληλεγγύης και αρμονίας, δεν θα έλθει μέσα από μοντέλα νέας αντιπροσωπευτικής εξουσίας “υπέρ του λαού”, αλλά μέσα από την συγκρότηση νέων, αυτόνομων και ανταγωνιστικών στον καπιταλισμό κοινωνικών, πολιτικών και οικονομικών δομών και σχέσεων, από τον ίδιο τον λαό, χωρίς μεσολαβήσεις και αντιπροσωπεύσεις. Δεν πιστεύουμε οτι για την συγκρότηση αυτών των δομών και σχέσεων είναι απαραίτητη η “κατάληψη της εξουσίας” απο μια κυβέρνηση που θα επιβάλει στο λαό αυτές τις δομές. Πιστεύουμε το αντίθετο. Πως η αδιάκοπη προσπάθεια και πάλη για την δημιουργία, εδραίωση και διάδοση αλληλέγγυων θεσμών, δομών και σχέσεων θα απορρυθμίσει και την “κυβέρνηση” και το κράτος των ιεραχημένων αντιπροσώπων, των εξουσιαστικών ρόλων, των αφεντικών και των υπαλλήλων τους. Πιστεύουμε δηλαδή στην “αλλαγή απο τα κάτω” κι όχι “απο τα πάνω”. (περισσότερα…)

`Στο  προσκήνιο η Αριστερά στο Αμβούργο

DIE LINKE legt in Hamburg zu

Σύμφωνα με τα πρώτες προβλέψεις  το βράδυ των εκλογών, η Αριστερά μπορεί να βελτιωθεί από 6,4 έως 7%, αυξάνοντας κατά 40-45% τη δύναμη τους (4,8%). Στο Βερολίνο και στο Αμβούργο οι σύντροφοι γιόρτασαν ένα επιτυχημένο ξεκίνημα στο έτος σούπερ-εκλογών, 2011. (περισσότερα…)

`

09 Νοε 2010 2 σχόλια

«Με την αποχή και την ψήφο διαμαρτυρίας αντιστάθηκαν στα μέτρα λιτότητας»

`
Των Κώστα Δουζίνα και Πέτρου Παπακωνσταντίνου*`
`Από τον Gu ardian της Τρίτης, 9 Νοεμβρίου 2010-Από Αριστερό Βήμα 

`

ΚΑΙ ΑΛΛΗ ΑΝΑΛΥΣΗ ΑΠΟ ΒΕΝΙΟ ΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟ ΕΔΩ

`

ΚΑΙ ΑΛΛΗ ΑΝΑΛΥΣΗ ΑΡ. ΡΕΥΜΑΤΟΣ (;) ΕΔΩ

`

ι ελληνικές, τοπικές εκλογές της Κυριακής ήταν ασυνήθιστες. Όση σημασία κι αν είχαν για την τοπική αυτοδιοίκηση, οι δημοτικές και περιφερειακές εκλογές δεν θεωρήθηκαν ποτέ στο παρελθόν κρίσιμες για την επιβίωση μιας κυβέρνησης. Σ’ αυτή την περίπτωση όμως, ο Έλληνας πρωθυπουργός διατύπωσε ένα μάλλον παράξενο τελεσίγραφο στο εκλογικό σώμα: ψηφίστε τους υποψηφίους δημάρχους και περιφερειάρχες του ΠΑΣΟΚ, διαφορετικά θα παραιτηθώ, θα προκηρύξω πρόωρες βουλευτικές εκλογές και, κατά συνέπεια, ο κόσμος θα χάσει την τόσο σκληρά κερδισμένη εμπιστοσύνη του στην Ελλάδα, με βαριές συνέπειες για τους απλούς ανθρώπους. 

`

Ήταν άραγε αυτή η ασυνήθιστη κίνηση ένα τολμηρό σκακιστικό «γκαμπί», μια γνήσια επιδίωξη ανανέωσης της δημοκρατικής, λαϊκής εντολής ή μια απεγνωσμένη μπλόφα χαρτοπαίκτη που δεν στηρίζεται σε ισχυρό φύλλο; Η χειρονομία Παπανδρέου καταδεικνύει την εμπύρετη κατάσταση της ελληνικής πολιτικής ζωής την επαύριον των μέτρων λιτότητας και αναδιάρθρωσης που επέβαλαν στη χώρα το ΔΝΤ και η Ε.Ε. σε αντάλλαγμα ενός δανείου ύψους 110 δις ευρώ. Μειώσεις μισθών και συντάξεων δημοσίων υπαλλήλων μέχρι και 30% και αυξήσεις των άμεσων και εμμέσων φόρων έριξαν μια εύθραυστη οικονομία σε βαθειά ύφεση. Η ανεργία της νεολαίας, που κυμαίνεται ήδη στο 30%, αναπόφευκτα θα αυξηθεί καθώς ο ιδιωτικός τομέας αξιοποιεί τα μέτρα αυτά για να καταργήσει θέσεις εργασίας και να υπονομεύσει εργατικές κατακτήσεις δεκαετιών.

Το τέχνασμα του Παπανδρέου μπορεί να ερμηνευθεί υπό το πρίσμα της άνευ προηγουμένου οικονομικής και πολιτικής αστάθειας της χώρας. Επί δύο μήνες οι Έλληνες βομβαρδίζονταν με μηνύματα αισιοδοξίας ότι τα μέτρα πετυχαίνουν να μειώσουν το έλλειμμα, αυξάνοντας τα φορολογικά έσοδα, ανατρέποντας τα δεδομένα στον παραδοσιακά αντιπαραγωγικό δημόσιο τομέα και απελευθερώνοντας την ιδιωτική πρωτοβουλία. Η υποστήριξη που προσφέρθηκε στην κυβέρνηση από τα συγκροτήματα του Τύπου και τα ηλεκτρονικά μέσα ήταν τόσο ομόθυμη που θα έκανε και τον Σίλβιο Μπερλουσκόνι να ζηλεύει. Ο Παπανδρέου έκανε δηλώσεις μετανοίας στις πρωτεύουσες των ισχυρότερων κρατών, ενώ ομάδες απεσταλμένων του ΔΝΤ και της Ε.Ε. εγκαταστάθηκαν στην Αθήνα, με μια συμπεριφορά κυβερνητών διεθνούς προτεκτοράτου.

Ωστόσο η πραγματικότητα είναι πολύ διαφορετική από τη ρόδινη εικόνα που εμφάνιζαν. Τον τελευταίο μήνα, τα spreads ανάμεσα στα γερμανικά και τα ελληνικά ομόλογα ανέβηκαν σε επίπεδα υψηλότερα από κάθε άλλη φορά μετά τη χορήγηση του δανείου. Η αύξηση στα ασφάλιστρα των ελληνικών ομολόγων σημαίνει ότι οι αγορές προεξοφλούν πτώχευση της χώρας. Η ιδέα της στάσης πληρωμών, της αναδιάρθρωσης του χρέους ή ακόμη και της αποχώρησης από την ευρωζώνη αντιμετωπιζόταν ως πρόσφατα ως εξτρεμιστική και καταστροφική. Μετά όμως από τις τροποποιήσεις της ΄Αγκελα Μέρκελ στο μηχανισμό διάσωσης, η αναδιάρθρωση του χρέους εμφανίζεται περισσότερο πιθανή και κορυφαία κυβερνητικά στελέχη άρχισαν να προετοιμάζουν την κοινή γνώμη για αυτό το ενδεχόμενο.

Οι μαχητικές διαδηλώσεις και απεργίες της άνοιξης υποχώρησαν την περίοδο των θερινών διακοπών. Ωστόσο η κοινωνική ατμόσφαιρα άρχισε να θερμαίνεται εκ νέου από τον Σεπτέμβριο, καθώς ο κόσμος έρχεται βαθμιαία αντιμέτωπος με τις συνέπειες των μέτρων λιτότητας πάνω στο πορτοφόλι τους. Οι δημοσκοπήσεις καταγράφουν συστηματικά μεγάλες πλειοψηφίες να απορρίπτουν τα μέτρα και ευρύτερα στρώματα να αποξενώνονται από το δικομματικό σύστημα της κεντροαριστεράς και της κεντροδεξιάς που κυβερνά τη χώρα από το 1974, για να την οδηγήσει στην εφιαλτική έλικα των ελλειμμάτων και του χρέους. Ενώ ο αποδεκατισμός του δημόσιου τομέα μείωσε το έλλειμμα, τα φορολογικά έσοδα υπολείπονται των απαιτήσεων του ΔΝΤ και η αναμενόμενη αναθεώρηση του ελλείμματος του 2009 προς τα πάνω προαναγγέλλει την επιβολή νέων μέτρων λιτότητας στο εγγύς μέλλον. Πίσω από το παραπέτασμα της «επιτυχίας», η οικονομία βουλιάζει, τα κοινωνικά προβλήματα μεγεθύνονται και η πολιτική ελίτ είναι ανίκανη να διαχειριστεί την κρίση. Το μεταπολεμικό κοινωνικό συμβόλαιο κηρύχθηκε νεκρό και η εθνική κυριαρχία της χώρας δεν τα πάει πολύ καλύτερα.

Σ’ αυτό το φόντο πρέπει να κατανοηθεί το τελεσίγραφο του Παπανδρέου. Η κυβέρνησή του εξελέγη τον Οκτώβριο του 2009 με μια σοσιαλδημοκρατική πλατφόρμα και δεν είχε καμία λαϊκή εντολή για την επιβολή των πλέον εκτεταμένων νεοφιλελεύθερων μέτρων που έχει δει η Ευρώπη. Είτε η Ελλάδα κηρύξει στάση πληρωμών και ζητήσει μια μεγάλης έκτασης παραγραφή χρέους, είτε επιβάλει νέα, αυστηρότερα μέτρα λιτότητας, οι καθησυχαστικές διαβεβαιώσεις του Παπανδρέου δεν θα αξίζουν ούτε το χαρτί πάνω στο οποίο τυπώθηκαν. Να γιατί η κυβέρνηση μετέτρεψε τις τοπικές εκλογές σε δημοψήφισμα, εκβιάζοντας το εκλογικό σώμα και ζητώντας λευκή επιταγή για περαιτέρω περικοπές και εκποίηση του εθνικού πλούτου (ενέργεια, τηλεπικοινωνίες, μεταφορές), όπως επιζητά το ΔΝΤ. Ωστόσο, στις εκλογές της Κυριακής οι Έλληνες είπαν αποφασιστικά όχι σε μια λευκή επιταγή αυτού του είδους.

Σε μια χώρα όπου το ποσοστό συμμετοχής κυμαίνεται παραδοσιακά γύρω στο 80%, περίπου 40% του εκλογικού σώματος (στα μεγάλα αστικά κέντρα 45%) απείχε, ενώ άλλο 10% πήγε στις κάλπες μόνο για να ρίξει λευκό ή άκυρο. Το ΠΑΣΟΚ έλαβε περίπου το 34% των ψήφων, η συντηρητική αντιπολίτευση της Νέας Δημοκρατίας 32% και το Κομμουνιστικό Κόμμα 11%. Τα τρία κόμματα της ριζοσπαστικής Αριστεράς, που κατέβηκαν με χωριστούς υποψηφίους, πήραν αθροιστικά γύρω στο 11% στη μεγαλύτερη περιφέρεια της χώρας. Αν είχε δημιουργηθεί ένα ενιαίο μέτωπο εναντίον των μέτρων, θα μπορούσε να αναδειχθεί ηγεμονικό μπλοκ αντιμαχόμενο τη νεοφιλελεύθερη λογική των κυρίαρχων ελίτ. Υπό το βάρος αυτών των αποτελεσμάτων, ένας εξουθενωμένος Παπανδρέου δήλωσε το βράδυ των εκλογών ότι δεν θα προκηρύξει εκλογές, αλλά θα συναντήσει την εφαρμογή των μέτρων.

Πώς να εξηγήσουμε τη χωρίς προηγούμενο χαμηλή προσέλευση στις κάλπες και το κύμα των λευκών και ακύρων ψηφοδελτίων; Το φαινόμενο αυτό θυμίζει την έξοχη πολιτική αλληγορία του Σαραμάγκο «Βλέποντας». Οι πολίτες μιας μη κατονομαζόμενης πρωτεύουσας ρίχνουν μαζικά λευκά ψηφοδέλτια σε δύο διαδοχικές, εθνικές εκλογές. Η δεξιά κυβέρνηση αντιμετωπίζει αυτή την εξέλιξη ως πράξη εθνικής προδοσίας και κηρύσσει κατάσταση εκτάκτου ανάγκης. Τελικά, η κυβέρνηση εγκαταλείπει την πρωτεύουσα ελπίζοντας ότι η συνακόλουθη αναρχία θα υποχρεώσει τους πολίτες να λογικευτούν. Ωστόσο η ζωή συνεχίζεται ειρηνικά.

Και στην Ελλάδα οι απλοί πολίτες αντιστάθηκαν στα μέτρα λιτότητας απέχοντας ή ρίχοντας λευκά και άκυρα ψηφοδέλτια. Η επιλογή αυτή, σε μια έντονα πολιτικοποιημένη αναμέτρηση είναι πολιτική πράξη με μεγάλες συνέπειες, καθώς αφήνει την κυβέρνηση χωρίς λαϊκή εντολή, στην προσπάθειά της να επιβάλει τα μέτρα. Είναι το ελληνικό ισοδύναμο στην κραυγή των Αργεντίνων “que sa vayan todos” (να φύγουν όλοι) εναντίον των ελίτ που οδήγησαν τη χώρα σε χρεωκοπία, τον Δεκέμβριο του 2001.

Το χρονικό προαναγγελθέντος οικονομικού θανάτου που έγραψαν ΔΝΤ και Ε.Ε. θα περάσει στην τελική φάση του, με τους πληρεξούσιους των τραπεζών να υπογράφουν τη ληξιαρχική πράξη θανάτου του κοινωνικού κράτους, αλλά η λαϊκή αντίσταση είναι πιθανό να ανεβάσει ταχύτητα. Απεργίες, διαδηλώσεις και κοινωνική αναταραχή θα αποφασίσουν το μέλλον της χώρας τους επόμενους μήνες. Οι Έλληνες έχουν ιστορία αντίστασης απέναντι στους εξωτερικούς και εσωτερικούς επικυρίαρχους για την οποία αισθάνονται υπερήφανοι. Τώρα χρειάζονται νέες ιδέες, ανθρώπους και συγκλίσεις, αν πρόκειται η σημερινή κατάρρευση να αναδείξει καινούργιες πολιτικές. Σ’ αυτή την κατεύθυνση, η ευρύτερη Αριστερά, η μόνη πολιτική οικογένεια που δεν εμπλέκεται στην υπερχρέωση και τη διαφθορά, έχει να παίξει μείζονα ρόλο.

*Ο Κώστας Δουζίνας είναι καθηγητής της Νομικής Σχολής και διευθυντής του Ινστιτούτου Μπίρκμπεκ στο πανεπιστήμιο του Λονδίνου. Ο Πέτρος Παπακωνσταντίνου είναι αρθογράφος της εφημερίδας «Καθημερινή».

`

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

`

της «Κίνησης Συντονισμού Πολιτών για την Πελοπόννησο»

`

ην Κυριακή 5/9 πραγματοποιήθηκε στην Τρίπολη σύσκεψη στην οποία συμμετείχαν πολίτες που έχουν υπογράψει ή βλέπουν θετικά τη λογική που βάζει κείμενο που κυκλοφορεί με τίτλο «Ανοιχτή πρόσκληση για το συντονισμό πολιτών στην Πελοπόννησο» και το οποίο έχει ήδη υπογραφεί από 105 πολίτες.

Έγινε μια γόνιμη και δημιουργική συζήτηση που αφορούσε τη γενικότερη πολιτική κατάσταση, τα μέτρα της κυβέρνησης, το καθεστώς της τρόικας, το ζήτημα του χρέους και τις συνέπειες όλων αυτών των πολιτικών στις ζωές των ανθρώπων της Περιφέρειάς μας (αγρότες, ανεργία, κλείσιμο μικρομεσαίων επιχειρήσεων, μετανάστες, παραγωγική αποδιάρθρωση, κ.α.). Συζητήθηκαν, επίσης, οι συνέπειες του Καλλικράτη και τα σοβαρά προβλήματα που μαστίζουν τους πέντε νομούς μας (τρένο, διόδια, περιβαλλοντικά ζητήματα, κ.α.). Από όλες τις τοποθετήσεις αναδείχθηκε η ανάγκη και η αγωνία για συντονισμένη παρέμβαση των πολιτών της Πελοποννήσου που αντιλαμβάνονται με παρόμοιο τρόπο τα παραπάνω ζητήματα.

Πατήστε εδώ για συνέχεια

`

`
`
…..ειναι εκπληκτικη η λειτουργία του «καρτέλ» των κομμάτων της ελληνικής αστικής δημοκρατίας
για σκεφτείτε

κανένα μα κανενα κόμμα δεν ακολούθησε ούτε για τα μάτια του κόσμου κανενός ειδους εσωτερική δημοκρατική λειτουργία για την επιλογή των εκλεκτών του για τις επικείμενες αυτοδιοικητικές εκλογές…..

Μέσα από διαρροές, μισά λόγια, ξαφνικές ανακοινώσεις, ονοματολογία που συνεχίζεται, παρασκηνιακές διαβουλεύσεις ή …παζάρια

Πατήστε εδώ για συνέχεια

Από δορυφόρο

(ΑΡΙΣΤΕΡΟ ΣΧΗΜΑ στην Αργολίδα)

Παρασκευή, 06 Αυγούστου 2010

`Εισαγωγή: Διαβάστε το παρακάτω ενδιαφέρον κείμενο/κάλεσμα για την αυτοδιοίκηση στην Περιφέρεια Πελοποννήσου, τον Καλλικράτη και την ανάγκη συντονισμού των πολιτών, για την έκφραση ενός ριζοσπαστικού ρεύματος ενάντια σε μνημόνιο-τρόικα-Καλλικράτη. Οι υπογραφές στη σελίδα gopetition πλησιάζουν ήδη τις 50. Διαβάστε και αν συμφωνείτε…πράξτε αναλόγως.

ΑΝΟΙΧΤΗ ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ
για το συντονισμό πολιτών στην Πελοπόννησο

`

Εδώ και έξι μήνες ζούμε στους εφιαλτικούς ρυθμούς του νέου καθεστώτος της Τρόικας και του Μνημονίου. Τα εισοδήματα των εργαζομένων καταρρέουν, δικαιώματα ενός αιώνα καταργούνται με πραξικοπηματικό τρόπο, το ασφαλιστικό σύστημα απαξιώνεται, η ανεργία μετατρέπεται σε μάστιγα, πολλές μικρομεσαίες επιχειρήσεις βρίσκονται ένα βήμα πριν το λουκέτο. Χωρίς καμιά δημοκρατική νομιμοποίηση και κουρελιάζοντας κάθε έννοια λαϊκής κυριαρχίας η κυβέρνηση έσυρε την χώρα στο περιβόητο ΔΝΤ, παρέδωσε τη διακυβέρνηση στην Τρόικα και υπέγραψε ένα Μνημόνιο κοινωνικής κατεδάφισης

(περισσότερα…)