Posts Tagged ‘Ε.Ε.’

Πρώτο : Στη χθεσινή Σύνοδο Κορυφής της Ε.Ε. η Ελλάδα ήταν ουσιαστικώς απούσα. Χωρίς θέσεις, χωρίς άποψη, χωρίς διεκδικήσεις, παρότι η χώρα βρίσκεται στο επίκεντρο της κρίσης της ευρωζώνης. Η χρησιμότητα του κ. Παπανδρέου ήταν μόνο για τις καρτ- ποστάλ και τις αναμνηστικές φωτογραφίες. Μπορεί να μοιάζει αυστηρή αυτή η άποψη, αλλά τη συμμερίζονται όλοι οι αναλυτές του διεθνούς οικονομικού τύπου.

Δεύτερο : Το κεντρικό ζήτημα στη χθεσινή Σύνοδο Κορυφής της Ευρωζώνης ήταν η ίδια η ύπαρξη της, η επιβίωση του ευρώ και η αποτροπή της κατάρρευσής του. Στην πραγματικότητα η ίδια η Σύνοδος νομιμοποίησε τη συμφωνία Γερμανίας, Γαλλίας, Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, με ελάχιστες άλλες χώρες να επηρεάζουν τις διαπραγματεύσεις, όπως η Φιλανδία και η Ολλανδία. Δεν ήταν σύνοδος αλληλεγγύης προς τον ελληνικό λαό. Ήταν μια σύνοδος διάσωσης του ευρώ, και οι αποφάσεις γι’ αυτό το θέμα καθόρισαν την επιλογή για το ελληνικό χρέος, που από άποψη αριθμών είναι σχεδόν αμελητέο για τα οικονομικά μεγέθη της ευρωζώνης.

Τρίτο : Η Ευρωζώνη βρέθηκε χθες σε ένα σκληρό δίλημμα, σε ένα δίπολο, με ενδιάμεσες βέβαια παραλλαγές. Από τη μια να μη υπάρξει παρέμβαση στο ελληνικό πρόβλημα, με αποτέλεσμα η Ελλάδα με την οικονομία της σε συνεχή πτώση και με τα δημοσιονομικά της σε κατάρρευση, με την πλήρη αποτυχία του Μνημονίου, εκ των πραγμάτων να οδηγείται με ταχύτητα σε ολοκληρωτική «αθέτηση πληρωμών» (default, δημοσιογραφική μετάφραση «χρεοκοπία»), η οποία σε συνδυασμό με τις πιστωτικές αναταράξεις σε δύο μεγάλες οικονομίες της Ευρωζώνης, την Ισπανία και την Ιταλία, θα οδηγούσε στο ενδεχόμενο κατάρρευσης όλου του συστήματος και του ευρώ. Από την άλλη να στεγανοποιήσει πάλι το ελληνικό πρόβλημα, να το βάλει σε καραντίνα και ταυτόχρονα να διευρύνει τον ρόλο των ευρωπαϊκών πιστωτικών μηχανισμών για να καθησυχάσει τις αγορές σε σχέση με την Ιταλία και την Ισπανία.

Τέταρτο : Η επιλογή αυτή δεν ήταν μόνο της Ευρωζώνης αλλά επηρεάσθηκε από τα παγκόσμια καπιταλιστικά κέντρα, (περισσότερα…)

Του Δημήτρη Καζάκη

Η χώρα έχει οδηγηθεί σε πλήρες αδιέξοδο. Ο λαός με κομμένη την ανάσα βιώνει καθημερινά την ολοκληρωτική ανατροπή του οικογενειακού και προσωπικού του βίου. Αντιμετωπίζει τηνισοπέδωση των δικαιωμάτων του και των κοινωνικών κατακτήσεων δεκαετιών. Οι πολιτικές που επιβάλλονται τον οδηγούν με βίαιο τρόπο στηναπόλυτη φτώχεια, την ανεργία και την εξαθλίωση. Ο εργαζόμενος χάνει μέρα με τη μέρα όλα τα εχέγγυα για μια στοιχειωδώς αξιοπρεπή ζωή, ενώ ο μικρός και μεσαίος επιχειρηματίας καταστρέφεται κυριολεκτικά. Όσο συνεχίζεται η ίδια πορεία, η κατάσταση γίνεται όλο και πιο δύσκολα αναστρέψιμη, ακόμη και στα πλαίσια μιας άλλης ριζικά διαφορετικής πολιτικής. Σήμερα έχει γίνει καθαρό ότι η επιβολή του καθεστώτος κατοχής με τη μορφή της κηδεμονίας από τηνΕ.Ε., την ΕΚΤ και το ΔΝΤ ήρθε για να εξασφαλίσει ότι η Ελλάδα θα συνεχίσει να πληρώνει τους Ευρωπαίους και εγχώριους τραπεζίτες, θα εξακολουθήσει να βρίσκεται στο έλεος των αγορών, των πιο αδίστακτων αρπακτικών, των κερδοσκόπων και των τοκογλύφων. Το κύριο ενδιαφέρον της τρόικας δεν ήταν ποτέ η αποκατάσταση της οικονομίας της χώρας, αλλά η προστασία των μεγάλων τραπεζών και του ευρώ. Η χώρα και ο λαός της κρίθηκαν αναλώσιμοι προκειμένου να εξευμενίσουν τις αγορές και να επιβιώσει το ευρώ. Οι Έλληνες εργαζόμενοι, συνταξιούχοι, επαγγελματίες, παραγωγοί, μικρομεσαίοι επιχειρηματίες δεν κλήθηκαν απλώς να πληρώσουν το μάρμαρο, αλλά να αποδεχθούν την επίσημη υποθήκευση και τοξεπούλημα της χώρας τους από την Ε.Ε. και το ΔΝΤ. Κηδεμόνες – κατακτητές (περισσότερα…)

Η Αναμενόμενη Οδύσσεια της συγκρότησης ενός Λαϊκού Πολιτικού Μετώπου

(παρά την αδυναμία του ελληνικού αστισμού, να παρουσιάσει κάποια ελκυστική εναλλακτική λύση)

Παπουλής Κώστας (Γέρος)

.

α) Το Ελληνικό δίλλημα, πέρα από “δεξιά” και “αριστερά”.

Είτε μας αρέσει είτε δεν μας αρέσει, η χώρα βρίσκεται σε ένα σταυροδρόμι, ανάλογο με αυτό της ένταξης στην κοινή αγορά και στην  ευρωζώνη, μόνο που τώρα το ερώτημα μπαίνει ανάποδα: Να αποδεσμευτεί η Ελλάδα από το ευρώ ή ακόμη  και την Ε.Ε.;

Κάτω από την πίεση ενός δυσβάστακτου εξωτερικού δημόσιου χρέους (που είναι πλέον μη διατηρήσιμο), συνέπεια του εξωτερικού ελλείμματος και της παραγωγικής αποδιάρθρωσης της χώρας, που δημιούργησε η είσοδος  στο ευρώ, η Ελλάδα παραδίδει στους ξένους πιστωτές, στο Δ.Ν.Τ. και στο διευθυντήριο των Βρυξελλών (όχι μόνο τα βασικά μέσα οικονομικής πολιτικής, αυτά είχαν καταλυθεί με την είσοδο στην κοινή αγορά και στην ευρωζώνη), οποιαδήποτε απόφασή της, σχετικά με την οικονομική της ανάπτυξη, τον τρόπο διαβίωσης των γερόντων της, της δημόσιας εκπαίδευσης και υγείας της. Θα παραδώσει   ακόμη και την δημόσια ιδιοκτησία του ηλεκτρικού ρεύματος και του νερού, επιστρέφοντας σε προ ενός αιώνα καταστάσεις. Τέλος η ελεγχόμενη χρεοκοπία, απειλεί να οδηγήσει σε Γερμανικά κυρίως χέρια, το σύνολο της δημόσιας περιουσίας, του φυσικού πλούτου, αλλά και των υποδομών της χώρας.

Εισάγεται ανοικτά στην ημερήσια διάταξη και το ζήτημα του πολιτεύματος: Αν η Ελλάδα είναι σήμερα μια τυπική αστική δημοκρατία,  ή μία Γερμανική αποικία; Τίθενται όλα τα εθνικά ζητήματα, το θέμα της λαϊκής κυριαρχίας, της εθνικής ανεξαρτησίας, της τήρησης του Ελληνικού Συντάγματος κ.λπ. .
(περισσότερα…)