Posts Tagged ‘κρίση’

του Φώτη Τερζάκη

Συνέντευξη στον Σταμάτη Μαυροειδή. Κακά τα ψέματα: ο κόσμος που ζούσαμε ή νομίζαμε ότι ζούσαμε τελειώνει με πάταγο. Ουδείς γνωρίζει τη συνέχεια της οδοιπορίας, ούτε το βάθος του νέου καπιταλιστικού «υποδείγματος» που -δίκην πειραματόζωου- δοκιμάζεται και δοκιμάζει τις αντοχές ολόκληρης της ελληνικής κοινωνίας.
Το φαινόμενο βέβαια δεν είναι εγχώριο, η κρίση δεν είναι (αποκλειστικά) οικονομική. Είναι κρίση ολόκληρου του κεφαλαιοκρατικού πολιτισμού της Δύσης, που αντιδρώντας στον περιορισμό των κερδών του απαντά με την κήρυξη πολέμου ενάντια στους φτωχούς. Ενός πολέμου λυσσαλέου, προετοιμασμένου από καιρό, πρωτόγνωρου στην σύγχρονη ιστορία, καθώς δεν συντρίβονται μόνο κατακτήσεις και δικαιώματα ενός αιώνα. Αμφισβητείται, αναιρείται για να ακριβολογούμε, η υπόσταση και η συνείδηση του ανθρώπου που γνωρίζαμε. Η κοινωνική δικαιοσύνη, οι ελευθερίες, η αξιοπρέπεια, οι συνήθειές του, ό, τι μέχρι πρότινος συγκροτούσε το πολιτικό περιβάλλον της αστικής δημοκρατίας στέλνονται στα αζήτητα. Η έκταση της αδικίας και της ξεδιαντροπιάς απέναντι στους πολλούς είναι τεράστια. Η αντίδραση της κοινωνίας δυσανάλογη και δυσεξήγητη ακόμη. Δεν ξέρουμε την τελική έκβαση της μάχης, Πριν όμως δοθεί, όπως εύστοχα σημειώνει και ο Φώτης Τερζάκης στη συνέντευξη που ακολουθεί, «το ελάχιστο απαραίτητο, χωρίς το οποίο τίποτα δεν μπορεί να γίνει, είναι να προσδιορίσουμε με ακρίβεια ποιος είναι ο εχθρός – σύμφωνα με την παλαιά πολιτική σοφία που λέει ότι το άλφα στην πολιτική είναι ο διαυγής καθορισμός του εχθρού και του φίλου».

Γινόμαστε ήδη μάρτυρες ιστορικών στιγμών παγκοσμίως όπου το σύστημα κλονίζεται συνθλίβοντας την πλειονότητα των πολιτών αλλά και μέρος τού… εαυτού του. Αυτή η επί θύραις τρομακτική κρίση, είναι κρίση μόνο οικονομικών μεγεθών ή κάτι περισσότερο κ. Τερζάκη;
Η κρίση αναπαρίσταται με οικονομικούς όρους επειδή (περισσότερα…)


05 Φεβ 2011 1 σχόλιο

`

“…Μας λέγαν τα “σκυλιά”,  μη μιλάτε καθόλου ρε παιδιά,
70 ευρώ είναι, 60 ευρώ είναι, έξω γίνεται χαμός,
μετά + 3%,  μη μιλάτε ….”(Εργαζόμενος ΕΘΕΛ)

Από την εφ. δρόμος ΤΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ 5-2-2011

ην απόφαση τους να παραµείνουν στο δρόµο του αγώνα, διατράνωσαν οι περίπου 2.500 παρεβρισκόμενοι στη συνέλευση της  ΕΘΕΛ, που έγινε στις αρχές της  προηγούµενης εβδοµάδας και η οποία έλαβε αποφάσεις για συνέχιση των κινητοποιήσεων, ενάντια στο νοµοσχέδιο που διά της Βίας κατέθεσε και ψήφισε η κυβέρνηση. παρά τις εξαγγελίες Ρέππα ότι ο «διάλογος συνεχίζεται»,

Οι εργαζόµενοι στα αστικά λεωφορεία µε τη στάση τους έδειξαν να «πολεµούν» τις λογικές που επικρατούν έως σήµερα στο συνδικαλισµό, αποφασίζοντας η ίδια η συνέλευση να ορίσει πρόεδρο για την ολοκλήρωσή της, παρακάµπτοντας τον πρόεδρο(σ.σ. ΠΑΣΚΕ !!)  του συνδικάτου. (περισσότερα…)

  • Η Αριστερά μπροστά στη νέα δεκαετία

18 Ιαν 2011 


(Αναδημοσίευση από εφ. Δρόμος της Αριστεράς 16/01/2011)

Συνέντευξη στον Μιχάλη Σιάχο

Για επικράτηση του νόμου της αρπαγής σε ένα σύστημα που δεν λειτουργεί και κινδυνεύει να καταρρεύσει, κάνει λόγο μιλώντας στον Δρόμο ο Κώστας Βεργόπουλος, καθηγητής Πολιτικής Οικονομίας στο Πανεπιστήμιο Paris VIIl. «Εχουμε μπει σε μία άγρια φάση, που μας παραπέμπει στον 19ο ή τον 18o αιώνα, στην οποία ο καπιταλισμός δεν ενδιαφέρεται για την ίδια του την αναπαραγωγή, αλλά καταβροχθίζει τις προϋποθέσεις αναπαραγωγής του», σημειώνει.

Αναφερόμενος στην Αριστερά, χαρακτηρίζει την περίοδο ειρωνεία της ιστορίας, επισημαίνοντας ότι «επί πολλές δεκαετίeς οι προοδευτικές πολιτικές δυνάμεις εύχονταν και περίμεναν αυτή τη στιγμή και τώρα που η στιγμή έρχεται, οι ίδιες αποκαλύπτονται ανέτοιμες. Δεν είναι σε θέση όχι μόνο να ηγηθούν, αλλά ούτε καν να ακολουθήσουν την κοινωνική έκρηξη που κυοφορείται … ».

Παροτρύνει τη νεολαία να ακολουθήσει το παράδειγμα της Τυνησίας και να εξεγερθεί, αφού διαφορετικά δεν έχει ελπίδα και καλεί την Αριστερά να αφουγκραστεί τον κόσμο οργανώνοντας ένα μέτωπο κοινωνικών δυνάμεων.

`

Συνέντευξη:

Τι γεύση αφήνει το 2010 και τι προοιωνίζεται το 2011; Το 2010 ήταν η χρονιά του δράκοντα. Ο καπιταλισμός έδειξε τα νύχια του, όλη του τη φρίκη. Βέβαια, αυτό δεν σημαίνει ότι δεν έχει και μεγαλύτερη φρίκη να δείξει το 2011. (περισσότερα…)

`

Κάτσαμε στον... (γαλλογερμανικό) άξονα

Γράφει:
ο Νίκος ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ

 

«Αν δεν εφαρμόσουμε το μνημόνιο δεν θα μας δανείζουν και δεν θα έχουμε να πληρώσουμε μισθούς και συντάξεις».

Το ισχυρίστηκε ο πρωθυπουργός στη διακαναλική. Η ίδια φράση επαναλαμβάνεται αυτούσια διακόσιες φορές τη μέρα από τους «παπαγάλους» του.
Κι όμως, η αλήθεια είναι η ακριβώς αντίθετη. Δεν είναι τα δάνεια που πληρώνουν τους μισθούς και τις συντάξεις. Είναι οι (κομμένοι) μισθοί και οι (κομμένες) συντάξεις που πληρώνουν για τα δάνεια!
Αντί άλλης απόδειξης, ας καταφύγουμε για μια ακόμα φορά στη γλώσσα των αριθμών. Των δικών τους αριθμών.
2010
Σε ανακοίνωση του υπουργείου Οικονομικών στις 20/5/2010 διαβάζουμε:
«Για το εννεάμηνο Απριλίου – Δεκεμβρίου 2010 που διανύουμε, οι υποχρεώσεις του Ελληνικού Δημοσίου για τοκοχρεολύσια εκτιμώνται σε 39,7 δισ. ευρώ».
Το Ελληνικό Δημόσιο, λοιπόν, πρέπει μέχρι το τέλος του χρόνου να καταβάλει στις καπιταλιστικές αγορές, στους κάθε λογής ομολογιούχους και στους «τοκογλύφους» περί τα 40 δισ. ευρώ. (περισσότερα…)

`

Τη θεωρία του ευρωομόλογου ως ουσιαστικής απάντησης στην ελληνική κρίση αποδομεί στο tvxs.gr από το Λονδίνο ο κ. Τάκης Φωτόπουλος, πολιτικός φιλόσοφος, καθηγητής Οικονομικών και διευθυντής του International Journal of Inclusive Democracy. Χαρακτηρίζει, άλλωστε, την επίτευξη του στόχου από την ελληνική κυβέρνηση «καθόλου πιθανή». Ταυτόχρονα, προβλέπει ως αναπόφευκτη την αναδιαπραγμάτευση του συνολικού δημόσιου χρέους της Ελλάδας και διατυπώνει τη δική του πρόταση για την έξοδο από την κρίση, η οποία «δεν μπορεί να υλοποιηθεί μέσα στην ΕΕ».

Εξηγώντας τον τρόπο με τον οποίο ο ίδιος αντιλαμβάνεται τις απαιτούμενες διαρθρωτικές αλλαγές στην ελληνική οικονομία, ο κ. Φωτόπουλος κάνει λόγο για «μεγάλες επενδύσεις στον παραγωγικό τομέα και μια ανάλογη μεταβολή του καταναλωτικού προτύπου» με στόχο την «αυτοδυναμία» της ελληνικής οικονομίας.

Όσον αφορά στη συζήτηση για την έκδοση ευρωομολόγου, δηλαδή ενός ομολόγου το οποίο θα εκδίδεται με εγγυήσεις όχι μόνο της Ελλάδας (για παράδειγμα) αλλά και των 17 χωρών – μελών της Ευρωζώνης, αναφέρει χαρακτηριστικά πως «εκτός από τη Γερμανία -η οποία αντιδρά- και πολλές άλλες χώρες μέσα στην Ευρωζώνη δεν αρέσκονται καθόλου στην ιδέα να συμμετέχουν με εγγυήσεις τους σε δάνεια των περιφερειακών χωρών».

Ακολουθεί η τηλεφωνική συνομιλία με τον κ. Φωτόπουλο:

Καταβάλλεται μία προσπάθεια από την ελληνική κυβέρνηση να πείσει τους εταίρους της στις Βρυξέλλες για την έκδοση ευρωομόλογου (σε αυτό το πλαίσιο προωθεί τη συλλογή υπογραφών). Υπάρχουν οι προϋποθέσεις για την εκπλήρωση του στόχου; (περισσότερα…)

`

29 Δεκ 2010

`Του Γιώργου Σαρρή
Από Αριστερό Βήμα
 

ριν από μερικούς μηνες μόνο κάποιες φωνές από την Αριστερά μιλούσαν για πόλεμο.
Τότε όλα τα δελτία ειδήσεων είχαν πέσει επάνω τους χλευάζοντάς τους. Ε, όχι και πόλεμος, έλεγαν.
Τωρα όλο και περισσότεροι μιλούν για κοινωνικο πόλεμο, ενω σε λίγο όλοι θα μιλούν για κανονικό πόλεμο με μάχες στους δρόμους κλπ.Από αυτά που είδαμε να συμβαίνουν στις 15 Δεκέμβρη με την άγρια επίθεση καταστολής πού έγινε με όλα τα διαθέσιμα μέσα εναντίον του τεράστιου συλλαλητήριου διαμαρτυρίας, το συμπερασμα δεν το βγάζουμε εμείς. Προκύπτει αβίαστα από μόνο του.
Ειναι ολοφάνερο οτι η εισβολή των δανειστών-δυναστών μας με την στήριξη της ελληνικής κυβέρνησης δεν πρόκειται να περάσει. Θα αποκρουστεί και θα αντιμετωπιστεί με κάθε τρόπο.
Δεν είναι ζήτημα απλά πολιτικό.Ειναι κύρια ζήτημα επιβίωσης δικής μας και των παιδιών μας, είναι ζήτημα αξιοπρέπειας!Απορώ λοιπόν πως είναι δυνατόν μεσα σε συνθήκες κοινωνικού πολέμου όπου καθημερινά ασκείται απροκάλυπτη βία, να ασχολούνται τόσο πολλοί με την καταδίκη της βίας εναντίον ενός συγκεκριμένου ατόμου και μόνο, επειδή έτυχε να είναι τ. υπουργός.
Ωραία λοιπόν, ας καταδικάσουμε όλοι τη βία. Αλλά πρώτα ας αναρωτηθούμε.

Γιατί δεν ζήτησαν όλοι την καταδίκη της βίας απο τα ΜΑΤ στην Κερατέα;
Γιατί η Βουλή δεν καταδικάζει την εκτεταμένη καθημερινή βία εναντίον πολιτών σε όλες τις τελευταίες διαδηλώσεις;
Γιατί δεν ζητούν όλοι οι εν λόγω ευαίσθητοι, την καταδίκη και την απαγόρευση της χρήσης καρκινογόνων (περισσότερα…)

`

ΚΛΙΚ στην Φωτό

`

Όσοι βιάστηκαν να προδικάσουν ότι ο αγώνας ενάντια στα διεθνή αρπακτικά της Νέας Τάξης είναι καταδικασμένος, ας το ξανασκεφτούν. Η νέα, εκκολαπτόμενη γενιά επαναστατών δεν διαθέτει μόνο ακλόνητα ιδανικά, ευφυία, ηθική και πάθος, αλλά και φωτισμένες ηγετικές φυσιογνωμίες.

Ας παρακολουθήσουμε πολύ προσεκτικά αυτά που αναφέρει ο 15χρονος Άγγλος μαθητής για τα πρόσφατα βίαια επεισόδια κατά τη διάρκεια της εξέγερσης των φοιτητών στην Αγγλία και ας παραδειγματιστούμε…

Οι σημερινοί έφηβοι είναι πανέξυπνοι, ελεύθεροι, ακομπλεξάριστοι και «υποψιασμένοι» για τις παγίδες του συστήματος. Με όπλα τους την αλληλεγγύη, το διαδίκτυο και μια βαθιά -ενστικτώδη θα λέγαμε- κατανόηση και αντίληψη για τα πράγματα, έρχονται αποφασισμένοι να αλλάξουν τον κόσμο και οφείλουμε να τους βοηθήσουμε να τα καταφέρουν… (διαβάστε περισσότερα στο http://www.imerologio.info/ )

`

printable version

ΤΑΚΗΣ ΦΩΤΟΠΟΥΛΟΣ

Τις τελευταίες μέρες το παλιρροιακό κύμα κατά των ελίτ της ΕΕ δυναμώνει στην Ευρώπη και ιδιαίτερα στις χώρες των οποίων οι λαοί ήδη γνωρίζουν την εσωτερική κατοχή  των ντόπιων ελίτ, υπό την μπότα της τρόικας. Και αυτό γιατί τα λαϊκά στρώματα στις χώρες αυτές καθημερινά συνειδητοποιούν περισσότερο ότι ο εμπαιγμός της δήθεν «σωτηρίας» τους από τη χρεοκοπία,  «κατά σύμπτωση», οδηγεί στην εξαθλίωσή τους, ενώ οι ελίτ και τα προνομιούχα στρώματα «ζουν και βασιλεύουν», ακριβώς όπως πριν (αν όχι καλύτερα)!

Στην Ελλάδα, ιδιαίτερα, αρχίζει και συνειδητοποιείται ευρέως το συμπέρασμα, που παίρνει δεδομένο κάθε έγκυρος αναλυτής στο εξωτερικό (αλλά αποκρύπτει βέβαια επιμελώς η κοινοβουλευτική Χούντα των απατεώνων), ότι, παρά τα κτηνώδη μέτρα που έχουν επιβληθεί στα λαϊκά στρώματα, είναι αδύνατο να αποπληρωθεί ένα πελώριο χρέος που έχει δημιουργήσει μια δυναμική ώστε από 127%  του ΑΕΠ πέρυσι, αναμένεται από την Κομισιόν να φθάσει στο 156% το 2012. Είναι λοιπόν φανερό ότι κάποιου είδους χρεοκοπία (περισσότερα…)

Προοίμιο: Χωρίς να σημαίνει ότι το υιοθετώ, καλό είναι μερικές φορές να διαβάζουμε και άρθρα σαν του Μηλιού που εκφράζουν μια διαφορετική άποψη και μάλιστα με ισχυρά επιχειρήματα.

Δ.Ζ.

του Γιάννη Μηλιού

1. Ο καθεστωτικός μεταρρυθμισμός δεν ανταποκρίνεται στην ανάγκη αλλαγής των ταξικών συσχετισμών δύναμης


1.1. Ριζοσπαστικός και καθεστωτικός μεταρρυθμισμός

Ο μεταρρυθμισμός αποτελεί βασικό άξονα της παρέμβασης της Αριστεράς. Διότι στο πλαίσιο του καπιταλισμού είναι νοητή, υπό συγκεκριμένες προϋποθέσεις, η βελτίωση της οικονομικής, κοινωνικής και πολιτικής θέσης και ισχύος των δυνάμεων της εργασίας.

Ζητούμενη είναι επομένως μια πολιτική στρατηγική που ανοίγει το δρόμο σε οικονομικές και θεσμικές αλλαγές που βελτιώνουν το μισθό και τις συνθήκες εργασίας, κατοχυρώνουν την κοινωνική προστασία, το κοινωνικό κράτος, αποτελώντας ουσιαστικά «ενδιάμεσο σταθμό» για την περαιτέρω βελτίωση του ταξικού συσχετισμού δύναμης υπέρ της εργασίας και για τη διαμόρφωση μιας στρατηγικής αμφισβήτησης και ανατροπής του καπιταλισμού.

Εντούτοις, ένας τέτοιος ριζοσπαστικός μεταρρυθμισμός είναι σε κάθε συγκυρία ζητούμενος. Όχι μόνο διότι είναι πολύ δύσκολο για την Αριστερά να αντιπαλεύει (περισσότερα…)

Του Θ.Μαράκη*

`

Το πρώτο καθήκον

Της αριστεράς είναι να αποκαλύψει τα ιδεολογήματα της κυβέρνησης και του κεφαλαίου, τα παραμύθια με τα οποία προσπαθεί να καλύψει τους πραγματικούς στόχους της επίθεσής της ενάντια στο εργατικό και λαϊκό κίνημα. Παραμύθια που δηλητηριάζουν και αποπροσανατολίζουν την συνείδηση των μαζών. Ιδιαίτερα χρειάζεται να αποκαλυφθούν τα παραμύθια που μας σερβίρουν- συνειδητά ή ασυνείδητα, λίγη σημασία έχει- τα «αριστερά» στηρίγματα της κυβέρνησης και του κεφαλαίου στα οποία αναμιγνύουν ιδέες του «σοσιαλισμού», και ακόμη, ακόμη της «επανάστασης». Αυτοί είναι εξαιρετικά επικίνδυνοι.

Η αριστερά έχει και παραέχει τις δυνατότητες για να το κάνει, αρκεί να χρησιμοποίηση και να προβάλει  σωστά την μαρξιστική ανάλυση για τις αιτίες της βαθειάς καπιταλιστικής κρίσης και να προβάλλει τον Σοσιαλισμό σαν την μοναδική για τον μέλλον της ανθρωπότητας διέξοδο. Αλλιώς…βαρβαρότητα όπως πρώτος ανέφερε ο Έγκελς και επαναλάμβανε η Ρόζα. Να προβάλει με άλλα λόγια ένα σοσιαλιστικό πρόγραμμα που να ξεκινάει από τα άμεσα προβλήματα των λαϊκών μαζών και όχι ότι στο «Σοσιαλισμό» θα λυθούνε όλα σας τα προβλήματα. Ωστόσο-και δεν πρόκειται για αντίφαση- η μεγάλη και βαθειά καπιταλιστική κρίση έχει κάνει, χωρίς υπερβολή το ζήτημα του Σοσιαλισμού άμεσο αίτημα! (περισσότερα…)

`

Του Γιώργου Δελαστίκ

Συνεχείς οι αντικυβερνητικές διαδηλώσεις στην Ισλανδία υπό το βάρος της οικονομικής κρίσης

Πρωτοφανή πράγματα συμβαίνουν συνεχώς στην Ισλανδία. Οι σχέσεις πολιτικών και λαού έχουν αλλάξει θεαματικά μετά το ξέσπασμα της οικονομικής κρίσης και η κατάσταση είναι πλέον εκτός ελέγχου του πολιτικού κατεστημένου. Αλλεπάλληλα κύματα διαδηλώσεων καθορίζουν από πέρυσι τις πολιτικές και τις οικονομικές εξελίξεις, με τα κόμματα, τους βουλευτές και την κυβέρνηση της χώρας να υποχρεώνονται κάθε τόσο σε βίαιες αναπροσαρμογές της πολιτικής τους για να μην έλθουν σε ευθεία αντιπαράθεση με τους οργισμένους πολίτες, οι οποίοι αψηφώντας τις αντίξοες καιρικές συνθήκες αυτής της αφιλόξενης νησιωτικής χώρας του μακρινού Βορρά βρίσκονται διαρκώς στους δρόμους.

Πάνω από 8.000 διαδηλωτές περικύκλωσαν με άγριες διαθέσεις το κοινοβούλιο τη Δευτέρα το βράδυ. Αβγά, μπογιές, ρολά χαρτιού υγείας, ντομάτες, μπουκάλια (περισσότερα…)

`

`

Για τη μορφή και τη στρατηγική της παρούσας κοινωνικής και πολιτικής σύγκρουσης 

ΕΠΟΧΗ 5/9/10    Του Στάθη Κουβελάκη 
`
«Οποιος διαλέγει την άρνηση και τον πεσιμισμό βγαίνει κερδισμένος στις προβλέψεις και χαμένος στη ζωή του» Στρατής Τσίρκας[1] 
`
Ο απολογισμός της πρώτης φάσης την κινητοποιήσεων εναντίον της κυβερνητικής πολιτικής και του Μνημονίου είναι το αντικείμενο μιας συζήτησης που έχει ξεκινήσει στο εσωτερικό της Αριστεράς από την αρχή του καλοκαιριού. Σχηματοποιώντας τα επιχειρήματα, μπορούμε να διακρίνουμε δύο θέσεις: σύμφωνα με την πρώτη, οι κινητοποιήσεις μπορεί να μην κατάφεραν να ανέτρεψουν τα μέτρα, σηματοδοτούν όμως την επανεμφάνιση στο προσκήνιο του λαϊκού παράγοντα και την ευρύτατη απόρριψη των κυβερνητικών επιλογών από την κοινωνική πλειοψηφία. Η επιτυχία της κυβέρνησης είναι στην ουσία πύρρειος νίκη, και η κατάσταση θα ήταν πολύ διαφορετική αν οι ηγεσίες του συνδικαλιστικού κινήματος είχαν δείξει μια πιο μαχητική στάση.

Πατήστε εδώ για συνέχεια

`
18 Ιουλ 2010/by ftanei_pia

ΜΕΡΙΚΕΣ   ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ   ΠΟΥ

ΑΞΙΖΟΥΝ ΤΗΣ ΠΡΟΣΟΧΗΣ ΜΑΣ.

(Αναδημοσίευση από ΕΠΟΧΗ 18/7/10)
`

Εκατοντάδες,χιλιάδες στην ουρά....

`

Τους τελευταίους μήνες οι άνεργοι αυξάνονται με γεωμετρική πρόοδο. Όμως, ο ΣΥΡΙΖΑ ακόμα δεν έχει δημιουργήσει δίκτυο ανέργων. Εξαίρεση αποτελεί το δίκτυο ανέργων στο Περιστέρι που, όμως, δεν επεκτάθηκε παντού όπου θα μπορούσε γιατί δεν υπήρχε η πολιτική βούληση της ηγεσίας. Ακόμα και κάποιες κινήσεις αυτοοργάνωσης των ανέργων που γίνονται αυθόρμητα δεν ενθαρρύνονται, αφού οτιδήποτε ξεφεύγει από τον έλεγχο των μηχανισμών των διαφόρων συνιστωσών και ιδιαίτερα του Συνασπισμού θεωρείται εχθρικό.

Πατήστε εδώ για συνέχεια